Christian Kieckens

In 1974 studeerde Christian Kieckens af als architect aan het Hoger Sint-Lucasinstituut in Gent. Na zijn studies richtte hij in 1974 zijn eigen ontwerpbureau op dat zou uitgroeien tot Christian Kieckens Architects. De verwezenlijkingen van Kieckens zijn over heel Vlaanderen verspreid. Zijn kantoor spitste zich toe op een grote diversiteit aan opdrachten gaande van kleine objecten, grafische vormgeving voor architectuur- en kunstboeken, interieurs en scenografie tot architectuur van private gebouwen, woningen en industriële complexen. Daarnaast werd ook op grotere schaal gewerkt: stedelijke projecten, supervisie van masterplannen en interventies in de burgerlijke bouwkunde.

Hij was tussen 1980 en 2016 als docent verbonden aan verschillenden architectuuropleidingen waaronder in Gent, Antwerpen, Tilburg, Liége, Eindhoven en Londen. Zo gaf hij vanaf 1980 les aan het Hoger Sint-Lucasinstituut, waar hij eerder zijn opleiding genoot.
Vanaf 1988 was hij ook actief als docent aan de opleiding binnenhuisarchitectuur aan het toenmalige HAIR in Antwerpen. Hij was ook docent en hoogleraar aan onder meer de Artesis Hogeschool Antwerpen, de TU Eindhoven (1999–2002), en architectuuropleidingen in Breda, Arnhem (tot 2016) en Maastricht (2017–2020).

Sinds 1984 was hij secretaris en hoofdredacteur van het tijdschrift S/AM, uitgegeven door Stichting Architectuurmuseum vzw.
Tussen 1984 en 1986 werkte hij samen met Robbrecht & Daem en W. Cuyvers.
Van 1983 tot 1991 was hij een van de drijvende kracht achter vzw Stichting Architectuurmuseum (platform voor jonge architecten via tentoonstellingen en publicaties).

Sinds 1985 werkte Christian Kieckens regelmatig samen met het Design Museum Gent voor de organisatie en lay-out van tentoonstellingen. Zo werkte hij o.a. mee aan de tentoonstellingen 'Jonge architecten in Vlaanderen' (1985 en 1991), 'Memphis' (1990), 'Juweel in Vlaanderen', 'Gentiana' (1986), '100 jaar Vormgeving in Vlaanderen' in Gent en Porto (2001) en tentoonstellingen i.v.m. de Henry van de Velde prijzen (1997 en 1978).

Van 1986 tot 2001 had Kieckens zijn eigen kantoor in Aalst, waarna hij zich vestigde in Brussel (Handelskaai 30). Sinds 1989 was hij lid van de toezichtstscommissie van het Museum voor Sierkunst te Gent. In 1994, 1996 en 1998 verzorgd hij de scenografie voor de Biennale INTERIEUR te Kortrijk. Voor zijn ontwerp van de Rambla, een idee van Kieckens en Andrea Branzi dat sinds 1994 een permanent onderdeel vormt van Kortrijk Xpo, ontvangt hij een bronzen medaille tijdens de tweejaarlijkse 'Provinciale Prijs van de Architectuur.'

Voor INTERIEUR 96 ontwierp hij de stand van Durlet en de tentoonstellingslay-out voor de tentoonstelling 'Tafels van de 20° eeuw' waaraan hij ook deelnam met het object 'De omgekeerde tafel'. Voor INTERIEUR 98 ontwierp hij opnieuw de stand van Durlet (gewijzigde uitvoering) en verzorgde hij de lay-out voor de tentoonstelling 'Licht en Design'. In 2001 vond een tentoonstelling van Kieckens plaats in Aalst (zie boek in reeks Architectuurmonografieën o.l.v. G. Bekaert). In 2017 werd hij geëerd met een retrospectieve tentoonstelling in De Singel, onder de titel 'Het huis, de mens en het archief'.

In 1985 en 1991 werd Kieckens geselecteerd voor Architectuurbiënnale Venetië. Hij ontving de Godecharleprijs voor Architectuur in 1981, een bronzen medaille op de Provinciale Prijs van de Architectuur in 1994 en de Vlaamse Cultuurprijs voor Architectuur in 1999.