Organisatie, Design Museum Gent

Design Museum Gent werd opgericht in 1903 door de vereniging Union des Arts Décoratifs et Industriels, die meubels verzamelde om ter beschikking te stellen van het vakonderwijs. In het bestuur van deze vereniging waren leden van het stadsbestuur vertegenwoordigd en de stad ondersteunden het museum logistiek en financieel. De verworven stukken werden eigendom van de stad. In 1958 werd het museum volwaardig stedelijk. Het museum is sinds 1999 erkend op Vlaams niveau. Sinds 2014 maakt het deel uit van het Autonoom Gemeentebedrijf Kunsten en Design.

Het museum was de centrale tentoonstellingsplek voor kunstambachten in Oost-Vlaanderen. Het secretariaat van de Provinciale Dienst voor Kunstambachten in Oost-Vlaanderen was in het museum gevestigd. Vanaf eind jaren 50' tot de tweede helft van de jaren 1960' waren er werken in de locatie van het Museum voor Sierkunst in de Drabstraat. Tijdens die periode organiseerde het Museum van Sierkunsten, op dat moment onder leiding van conservator Adelbert Van de Walle, tentoonstellingen in het Centrum voor Kunstambachten in de St.-Pietersabdij te Gent.

Rond 1930 telde de collectie al een goede 4.000 objecten, waaronder veel 18e-eeuwse meubels in Franse stijlen zoals rococo, neoclassicisme en empire. De oudste objecten, uit de 15e eeuw, zijn meubelfragmenten in gotische stijl. Léon Leirens was een spilfiguur bij het aankopen van hedendaagse stukken uit die vroege periode, zoals die van de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent en in de jaren 1920 in Parijs. Door de crisis, de oorlogsjaren en de verbouwingswerken aan Hotel De Coninck kwamen er tussen 1930 en 1974 amper stukken bij. Daarna nam conservator Lieven Daenens (1948) de fakkel over en bouwde de deelcollecties art nouveau en art deco (jaren 1890-1940) en Italiaans postmodernisme met Studio Alchimia en Memphis (jaren 1970-1980) sterk uit. Ook hedendaags industrieel design en artistiek design kregen een plek in de collectie. Er werden bewust veel buitenlandse objecten verzameld, maar ook de Belgen waaronder Henry van de Velde, Philippe Wolfers, Paul Hankar, Albert Van huffel en Maarten Van Severen. Vanaf 2002 verschoof de focus van toegepaste kunsten naar het bredere industrieel en artistiek design. Intussen bevat de collectie zo’n 22.500 objecten.