Gustave Herbosch

Gustave Herbosch was een modernistische architect en stedenbouwkundige die voornamelijk bekend is gebleven om zijn verkeerskundige studie voor de heraanleg van een aantal kruispunten in Brussel (1932), en voor een lijnstad langs de zuidwestelijke industrie-as van Brussel (1933-34). Na zijn studie aan La Cambre (1932) werkte hij als stagiair bij Jean-Jacques Eggericx en Raphaël Verwilghen. Nadien trad hij in dienst bij Victor Bourgeois (1933-38). Als medewerker en vervolgens als bureauverantwoordelijke had hij een grote inbreng in de stedenbouwkundige studies en plannen voor de streek rond Charleroi, voor de gemeenten Hornu en Kessel-Lo en voor de aanleg van het recreatiedomein van Hofstade (bij Mechelen). In 1939 werd hij lid van de Belgische afdeling van CIAM en in hetzelfde jaar stelde hij op de Exposition internationale de la Technique de l'Eau in Luik een ontwerp van een modelzwembad tentoon evenals een sanitaire studie van de regio rond Charleroi. In de Tweede Wereldoorlog werkte hij, in opdracht van het Commissariaat-Generaal voor 's Lands Wederopbouw, aan de reconstructie van Waver en Doornik. Na 1945 was hij samen met Eggericx verbonden aan het ministerie van Openbare Werken. Als stedenbouwkundige tekende hij de plannen van aanleg voor verscheidene gemeenten in de provincie Namen; Anhée sur Meuse (1945-1950), Annevoie (1945-1959), Rivière (1945-1967), Houx (1946-1962),Tirlemont (1947-1968), Falmignoul (1947-1971), Hulsonniaux (1951-1962), Falmagne (1957-1965). Van 1945 tot 1973 was hij professor stedenbouw aan de school van La Cambre.

Gustave Herbosch probeerde in geschriften, modellen en concrete plannen de CIAM-gedachte naar de Belgische en de Congolese realiteit te brengen. Na de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor eigen rekening en werkte hij in Congo als hoofd-stedenbouwkundige van het gouvernement-generaal. Vanaf 1952 werkte hij als zelfstandig architect in Leopoldstad.