Eugène Dhuicque

Eugène Dhuicque kreeg zijn opleiding als architect aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel (1897-99), en liep daarna stage bij Emile Janlet. Hij had nauwe contacten met Henri Beyaert, die vermoedelijk zijn natuurlijke vader was. Hij was vaak werkzaam in Frankrijk door zijn associatie met Paul Selmersheim, Inspecteur-Général des Monuments historiques de France. In 1908 werd Dhuicque verantwoordelijk voor de leerstoel middeleeuwse architectuur aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel. Tussen 1912 en 1914 was hij voorzitter van de Société Centrale d' Architecture de Belgique. Tijdens de oorlog had hij de leiding over de Mission permanente du Ministère des Sciences et des Arts, of de zogenaamde Mission Dhuicque (1915-1918). Samen met zijn broer Marc Dhuicque, Henry Lacoste en Servais Magné registreerde Dhuicque zowel beschadigde als onbeschadigde monumenten en kunstwerken in West- en Oost-Vlaanderen via foto’s en opmetingstekeningen. De Mission Dhuicque was een opdracht van het Ministerie van Kunsten en Wetenschappen. Het archief met betrekking tot de missie werd echter tot in de jaren 1980 bewaard in het privaat archief van Dhuicque.

Na de oorlog restaureerde Dhuicque het Veurnse gasthof Die Nobele Rose (1920). Hij was voorts actief als spreker en publicist en was lid van het kortstondige Comité consultatif d’architecture, aangesteld als adviesorgaan door minister van Binnenlandse Zaken Jules Renkin. Dhuicque was ook actief als docent aan de ULB. In 1928 werd hij docent en daarna professor aan de faculteit toegepaste wetenschappen van de Université libre de Bruxelles waar hij burgerlijke architectuur en architectuurgeschiedenis doceerde. In 1933 nam hij het initiatief voor de oprichting van een gespecialiseerde opleiding stedenbouw, hetgeen in 1936 leidde tot de stichting van het Institut d'Urbanisme et d'Aménagement du Territoire (IUAT). Hier doceerde hij een cursus over de ontwikkeling van de steden en was hij van 1939 tot 1950 directeur. In 1941 publiceerde hij een werk over het onderwijs van de stedenbouw.