Claire Henrotin

Claire-Lucile Henrotin was de eerste Belgische vrouw die een diploma architectuur en stedenbouw aan La Cambre behaalde. Ze studeerde af aan het einde van het academiejaar 1929-1930, in de eerste klas architecten van deze nieuwe school, die in 1927 door Henry Van De Velde was opgericht. Zij studeerde met onderscheiding af aan het atelier van de modernistische architect Jean-Jules Eggericx.

Zij was ook een van de drie studenten die dat jaar afstudeerden in stedenbouwkunde, waardoor zij de enige vrouw was die deze opleiding aan La Cambre volgde tot in de jaren vijftig (in de jaren veertig begon Dita Roque-Gourary met deze opleiding aan La Cambre, maar moest deze onderbreken na de bezetting door de nazi's). Een van haar werken uit die tijd werd gepubliceerd in het tijdschrift La Cité in 1928, in het kader van de cursus stedenbouw en tuinkunst, gegeven door de architecten Louis Van Der Swaelmen en Victor Bourgeois. Ze werkte ook aan het stedelijk plan van Saint-Hubert, een opdracht die ze kreeg via Victor Bourgeois.

Er is weinig documentatie over de verwezenlijkingen van Claire Henrotin na haar studententijd.

Naast haar beroep als architecte, was Claire Henrotin ook betrokken bij de Belgische vrouwenbewegingen van haar tijd. Zij was lid van de raad van bestuur van de C.N.F.B. (Conseil National des Femmes Belges), althans van 1946 tot 19541. Ze was er voorzitster van de Huisvestingscommissie.