Eliane Havenith

Eliane Havenith was een modernistische Belgisch architect en redacteur van wie het werk lange tijd onbekend bleef. Haar archief, bewaard in het CIVA in Brussel, stond geregistreerd onder de naam van haar laatste bureau, ‘Atelier du Sablon’. Pas in 2021 werd haar uitgebreide oeuvre herontdekt. Zij ontwierp hoofdzakelijk modernistische gebouwen en was ook actief als redactielid van de Belgische architectuurtijdschriften Architecture en Bouwen en Wonen.

Ze behaalde in 1943 haar diploma architectuur aan het Nationaal Hoger Instituut voor Bouwkunst en Stedenbouw in Antwerpen (NHIBS). Ze was de eerste vrouw die afstudeerde als architect met een wettelijk beschermd diploma aan dit instituut. Nadien liep ze stage bij Léon Stynen, Jos Smolderen en Jan de Braey en behaalde ze een bijkomend diploma in stedenbouw (1949) aan het NHIBS en een master in “Planning & Housing” aan Columbia University in New York (1951).

Vanaf 1952 was ze secretaris van CIAM (Congrès Internationaux d'Architecture Moderne) België.
Tussen 1952 en 1953 werkt zij met de groep Alpha aan het Regionale Plan van Brussel.

Samen met Jean Stuyvaert, Willy Van Der Meeren en Paul-Émile Vincent stichtte ze in 1953 het architectenbureau Nouvelle Architecture (Groupe NA) gevestigd in de Guldenvlieslaan 40 in Brussel.
Zij was ook lid van de avant-garde groep Formes Nouvelles/Nieuwe Vormen die zich toelegde op de promotie van een moderne en betere wooncultuur.