Meer info
Bij een eerste kennismaking met het archief bleek al dat Martens een deel van zijn archiefbescheiden chronologisch had geordend in een doorlopende nummering. Losse stukken stopte hij in mapjes en voorzag hij van een witte sticker met het jaartal en nummer erop. Boeken, catalogi en andere stukken kregen ook een identificatie in de linkerbenedenhoek. Deze chronologische ordening bevatte een driehonderdtal nummers en werd door Zsuzsanna Böröcz geïnventariseerd. Deze toegang bevindt zich ook in het archief.
Deze ordening oogde zeer chaotisch voor de gebruiker. Persoonlijke documenten volgden op publicaties, documenten over tentoonstellingen en stukken betreffende diverse verenigingen en onderscheidingen. Alle archiefbescheiden werden dus door elkaar geordend en vormden alles behalve een overzichtelijke toegang op het archief. Daarom werd er geopteerd om deze ordening niet te behouden. Uit de oorspronkelijke ordening van Michel Martens ontstonden er aparte onderdelen zoals persoonlijk leven en familie, tentoonstellingen, onderscheidingen m.b.t. het oeuvre, Michel Martens in woord en beeld, Michel Martens en zijn werk in publicaties,… Deze nieuwe ordening is onderwerpsgericht.
Als bijkomend ordeningskenmerk werd er gekozen voor een onderwerpsgerichte ordening en vervolgens voor een chronologische indeling. De chronologische toegang van Zsuzsanna Böröcz op de tentoonstellingen en de onderscheidingen werd dan ook behouden.
Het archief van de glazenier is door de kinderen van Michel Martens in bewaring gegeven aan het KADOC via bemiddeling van de dienst Monumenten en Landschappen van West-Vlaanderen. Het woonhuis, atelier en de tuin van Martens in Sint-Andries werden namelijk in 1999 beschermd als monument. Door waterschade aan het woonhuis en atelier kon het archief van de glazenier er echter onmogelijk blijven.

