Michel Martens

Michel Martens studeerde aan de normaalschool te Torhout en het Hoger Sint-Lucasinstituut te Gent. De glasraamtechniek maakte hij zich eigen door zelfstudie.
Tot 1945 was hij leraar aan het college van Komen. Vanaf 1947 vestigde hij zich als schilder in Damme.

Hij restaureerde en ontwierp glasramen in een vernieuwende en modernistische stijl voor tal van kerken en kloosters in België en in het buitenland. Zijn werk evolueerde van kerkelijke kunst naar een eigen en hedendaagse benadering van de glas-in-lood kunst. Uit de inventaris van zijn werk blijkt dat hij voor bijna 7.000 vierkante meter glasramen heeft gemaakt.
Ophefmakend waren zijn ramen voor het Civitas Dei-paviljoen op de wereldtentoonstelling in Brussel (de glas-in-betonmuur "Zonnelied", nu in de kloosterkerk van de Arme Klaren in Oostende). Hij was ook betrokken bij de Ars Sacra-tentoonstelling in Leuven (1958), die de basis legde voor de vernieuwing van de sacrale kunst in België. Tot de hoogtepunten in zijn werk behoren de ramen voor de gerestaureerde romaanse kerk van het Waals-Brabantse Orp-le-Grand.
In 1968 nam Martens deel aan de tentoonstelling Hedendaagse Religieuze Kunst in Vlaanderen in Hasselt. Hij won heel wat binnen- en buitenlandse prijzen (o.m. in 1978 de provinciale prijs voor beeldhouwkunst West-Vlaanderen) en spiegelsculpturen van hem zijn opgenomen in de collecties van musea in Londen (Victoria and Albert), Parijs (Louvre), New York en Japan (Sapporo). Zijn huis en atelier (in Sint-Andries bij Brugge) zijn sinds 1999 beschermd als monument. Michel Martens was lid van de Koninklijke Akademie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België. Hij was ook lid van het CVKV.
Daarnaast won Martens een aantal belangrijke prijzen als glaskunstenaar zoals de cultuurprijs De Gouden Feniks in 1991 en de Henry Van de Velde Prijs voor Loopbaan in 1995.
Martens zette zich ook in voor de kunstambachten en de promotie ervan. Hij was medestichter van de World Crafts Center en voorzitter van het Belgische Crafts Center. Daarnaast leidde hij als voorzitter de Commissie Kunstambachten van het VIZO van 1992 tot 1995. Vanaf 1979 was hij ook lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België. In 1989 werd Martens zelfs bestuurder van de klasse voor Schone Kunsten.
Enkele belangrijke werken zijn:
Timpanen Sint-Andriesabdij Zevenkerken;
Ornamenten basiliek Koekelberg;
Glasramen parochiale kerk Zwevegem, Sint-Gommaruskerk te Lier, Sint-Guidokerk te Anderlecht, Onze-Lieve-Vrouwkerk te Kortrijk, Sint-Pieter- en Pauluskerk te Oostende, e.a.
Glasreflectieven:
"Hosannah." 1966.
"Roos." 1966.
"Haven voor Sheba." 1978.
"Doos in lood."

Decoratieve spiegels van Michel Martens werden getoond tijdens de Biennale INTERIEUR 74 te Kortrijk. Hij nam tijdens INTERIEUR 82 deel met ontwerpen voor Mirodan Creation.
Hij ontving in 1996 tijdens de eerste 'Triënnale voor Vormgeving' in het Museum voor Sierkunst te Gent een 'Henry Van de Velde-prijs' voor zijn loopbaan.