Suzanne Thienpont

Suzanne Thienpont was een Belgische kunstschilder. Ze wordt beschouwd als de laatste vertegenwoordiger van de Etikhoofse School, waarvan Valerius De Saedeleer de bekendste kunstenaar was. Haar veelzijdige oeuvre evolueerde van figuratief naar abstract. Thienpont bleef haar hele leven ongehuwd.

Ze volgde haar opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel, waar ze leerling was van Constant Montald, en aan La Cambre, bij Gustave Van de Woestyne. Na haar studies werkte ze als ontwerpster van kartons voor de artistieke tapijtweverij van Elisabeth De Saedeleer in Etikhove, een atelier waar ook andere vooraanstaande Belgische kunstenaars ontwerpen leverden. Later werd ze docent tekenen aan de athenea van Oudenaarde en Ronse, waarna ze zich in Oudenaarde vestigde.

In de jaren dertig schilderde Thienpont vooral portretten en stillevens. Vanaf de jaren veertig werden haar werken schetsmatiger en evolueerden ze naar abstracte composities, vooral in haar bloemstukken. Eind jaren veertig verwerkte ze invloeden van Picasso en Braque, net als haar stadsgenoot Jules Boulez, waardoor haar werk verwantschap vertoonde met de Jonge Belgische Schilderkunst en de Cobra-beweging. Enkele jaren later begon ze zand en korrels in haar schilderijen te verwerken. In de jaren tachtig evolueerde haar stijl opnieuw, ditmaal naar ellipsvormige banen in de ruimte.

Vanaf het begin van haar carrière tot aan haar overlijden nam Thienpont deel aan talrijke tentoonstellingen, onder meer in Parijs, Brussel, Gent, Kortrijk, Mechelen en Deinze. Ze nam ook deel aan het Derde Nationaal Salon voor Moderne Sociale Meubelkunst (1957) in het Museum voor Sierkunst in Gent (het huidige Design Museum Gent), onder leiding van conservator Adelbert Van de Walle.