Jean Borremans

Jean Borremans was een politicus voor de Kommunistische Partij van België (KPB/PCB). Hij was tussen 1946 en 1947 Minister van Openbare Werken. Borremans maakte werk van de naoorlogse wederopbouw. Hij vond dat het Commissariaat-Generaal voor 's Lands Wederopbouw tijdens de Wereldoorlog zeer autoritair en antidemocratisch had opgetreden. Enerzijds is dat niet zo verwonderlijk: een aantal leidinggevende figuren van toen waren modernistische stedenbouwkundigen, en die hadden al vóór de oorlog gepleit voor een strakkere planning. Door een centralistisch beleid wilden zij een nieuwe mislukking van de ruimtelijke ordening (zoals na de Eerste Wereldoorlog) vermijden. Anderzijds dient wel vermeld te worden dat sleutelfiguren zoals Karel Verwilghen en Henry Van de Velde zich nog tijdens de bezetting terugtrokken uit het beleid – teleurgesteld als ze waren door de steeds grotere greep van de Duitse bezetter op hun werkzaamheden. Er werd naar enkele verantwoordelijken uit het Commissariaat-Generaal een gerechtelijk onderzoek geopend. Er kwam uiteindelijk geen proces, maar Henry Van de Velde vertrok op vrijwillige ballingschap en heel wat ambtenaren werden 'weggezuiverd'.
In oktober 1946 diende Borremans een verstrekkend wetsontwerp in: bij elke nieuwe bestuursperiode moest de regering een nationaal plan indienen, gericht op de aanpak van sociale, politieke en economische vraagstukken. In dat kader moeten alle gemeenten eigen aanlegplannen opstellen en – in onderling overleg - gewestelijke (bovenlokale) plannen. Het kwam echter niet tot een stemming in het parlement omdat de positie van de communisten op korte tijd fel verzwakt was.