Georges Dhaeyer

Georges Pierre Joseph Dhaeyer werd geboren op 3 november 1867 als oudste van drie kinderen in het gezin van Theophile Dhaeyer en Marie Cathérine Vandekerckhove. Zijn vader Theophile was afkomstig uit Schoorisse, Oost-Vlaanderen, maar was samen met zijn vrouw uitgeweken naar Brussel. Zowel zijn vader als zijn grootvader Pier Dhaeyer waren schrijnwerkers. Georges huwde met Jaqueline Maria Parmentier (1872-1953), met wie hij 12 kinderen kreeg.

Georges volgde de richting Grieks-Latijn aan het Institut Saint-Louis te Brussel. Door de financiële problemen waarmee zijn familie kampte, moest hij deze studies onderbreken om zijn familie te helpen. Daarop volgde hij de avondlessen architectuur die de Broeders van de Christelijke Scholen sinds enige tijd organiseerden. In 1892 behaalde hij zijn diploma als architect aan het Sint-Lucasinstituut in Schaarbeek.

Als architect en landmeter-expert verwezenlijkte hij vooral gebouwen in neogotische stijl: een hoekhuis in de Paleizenstraat 128 in Schaarbeek, een gebouw aan de hoek van de Groenstraat in Schaarbeek, verscheidene kloosters-met-kerk voor de Clarissen, voor de Zusters van de Wijsheid en voor de Redemptoristen, onder meer in Jette en Essen. Ook zijn eigen woning met atelier in neogotische stijl in de Karel De Grotelaan 34 in Brussel werd in neogotosche stijl gerealiseerd. Door zijn elitair cliënteel (godsdienstige gemeenschappen, aristocratische families en hogere financiële kringen) bleef hij de klassiekere bouwstijlen volgen. Een uitzondering hierop vormt de woning aan de Kardinaalstraat 53 in Brussel, die is uitgevoerd in de art nouveau stijl.

Naast bovengenoemde projecten ontwierp Georges Dhaeyer ook het weeshuis van Halle, de kantoren van SOFINA in Brussel en gebouwen voor de buurtspoorwegen. Voor de woning in de Louis Bertrandlaan 15 ontving hij in de Gevelwedstrijd van Schaarbeek de Zilveren medaille.

Wat zijn restauratieprojecten betreft nam hij de restauratie van het kasteel van de graven Moretus-Plantin te Boechout, het kasteel van de hertogen d’Arenberg te Schoonhoven en de kerken van Wemmel en van Brussegem voor zijn rekening.

Georges werkte voor een aantal projecten ook samen met zijn zoon Paul, aan wie hij de ‘architectuurmicrobe’ wist door te geven. Georges Dhaeyer overleed te Schaarbeek op 20 januari 1939.