Huib Hoste

Huib Hoste studeerde architectuur in Gent en liep onder meer stage bij Louis Cloquet, bij wie hij later ook in het atelier ging werken. Tijdens een aantal werkbezoeken aan Nederland maakte Hoste kennis met het werk van Petrus Berlage. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog week Hoste uit naar Nederland, waar hij samen met Berlage en enkele andere uitgeweken Belgen de wederopbouw voorbereidde. Hoste verzorgde ook een architectuurkroniek in De Telegraaf. Op het einde van de oorlog ontwierp hij het Belgenmonument in Amersfoort. In Nederland kwam Hoste in contact met de avant-garde van Theo Van Doesburg (1883-1931), J.J.P. Oud en De Stijl, waar hij afstand van nam. In plaats daarvan concentreerde Hoste zich, ondertussen terug in België, op de moderne architectuur.

Tijdens de wederopbouw in de Westhoek was Hoste een van de weinige modernistische architecten die een officiële aanstelling in de wacht sleepte, waardoor hij een aantal modernistische ontwerpen kon realiseren. Hij had goede professionele en persoonlijke contacten met Raphaël Verwilghen van de Dienst der Verwoeste Gewesten. Als architect aangesteld door het Hoog Koninklijk Commissariaat voor de Wederopbouw kreeg hij de verantwoordelijkheid over de gemeenten Zonnebeke, Geluwe en Wervik, waar hij zowel officiële als private opdrachten uitvoerde. Verschillende ontwerpen voor de woningen die hij realiseerde werden gefinancierd via het systeem Renkin.

De jaren 1920 vormen de bloeitijd van zijn carrière. Met tuinwijken in Zelzate (Klein Rusland, 1921-1923) en Brussel (Kapelleveld, 1923-1926), in samenwerking met Louis Van der Swaelmen, en het Zwart Huis in Knokke (1924) verwierf hij ook internationale bekendheid. Bij de oprichting van het Hoger Instituut voor Sierkunsten/Ter Kameren in 1926 werd Hoste op uitnodiging van Henry van de Velde aangesteld als professor in de architectuur. Deze bloeiperiode werd vrij plots onderbroken door een ongeval bij de constructie van een schoolgebouw waarbij doden vielen. Dit voorval bezorgde Hoste een kwalijke reputatie die in 1929 leidde tot zijn ontslag aan Ter Kameren. Het werd bovendien ook moeilijker om nog opdrachten in de wacht te slepen.

Hoste bleef zich echter inzetten voor de moderne architectuur. Hij was in de jaren 1930 namelijk onder meer betrokken is bij de oprichting van C.I.A.M. en het tijdschrift 'Opbouwen'. In 1932-1933 werd hij door Le Corbusier gevraagd als medewerker voor het wedstrijdontwerp voor de Linkeroever in Antwerpen. Hij ontwikkelde zich tot architectuurtheoreticus maar kreeg nauwelijks de kans zijn ideeën in praktijk om te zetten. Met de opkomst van de totalitaire regimes in de jaren 1930 werd het al helemaal moeilijk nog gehoor te vinden voor zijn modernistische opvattingen. Na de Tweede Wereldoorlog werd Hoste verdacht van collaboratie. Tot aan zijn dood bleef Hoste architectuurkronieken publiceren en projecten ontwerpen, maar deze misten de bezieling en het dynamisme van voor de oorlog.