Simone Guillissen-Hoa

Simone Guillissen-Hoa werd geboren in Peking, met een Chinese vader en een Pools-Joodse moeder. Ze groeide op in China, Frankrijk en Engeland. Na haar studies aan het Lycée Henriette Dachsbeck in Brussel, studeerde ze architectuur aan ISAD La Cambre in Brussel. Hier werd ze in 1938 de vierde vrouw die daar afstudeerde in deze tak, acht jaar na Claire Henrotin. Na een stage bij Charles Van Nueten, haar leraar op La Cambre, en een onderbroken verblijf in Zwitserland door de Tweede Wereldoorlog, richtte ze haar eigen bureau op. In 1937 trouwde zij met Jean Guillissen. Hoewel ze hem voor de oorlog verliet, bleef ze zijn naam gebruiken.

Tijdens de oorlog was ze actief in het verzet, werd gevangen genomen en gedeporteerd naar het concentratiekamp Ravensbrück en later naar Kommando Agfa, een satelliet van het concentratiekamp Dachau. Na de bevrijding werkte ze aan wederopbouwprojecten en specialiseerde ze zich vooral in woningen en residentiële architectuur, met meer dan vijftig realisaties in België. Van 1952 tot 1956 werkt zij samen met Jacques Dupuis, met wie zij onder meer Maison Wittmann in Sint-Genesius-Rode (afgebroken), de juwelier Maison De Greef in Brussel en het Maison Steenhout in Ukkel ontwerpt. Naast haar persoonlijke verdiensten werkte Simone Guillissen-Hoa ook als adviserend architect voor de Franse ministeries van Volksgezondheid (1946-47) en Cultuur (1967-68). Later was zij lid van de S.C.A.B. en van de UfvAB - de Unie van vrouwelijke architecten van België.

Simone Guillissen-Hoa gebruikte een dubbele strategie: ze combineerde female en male gaze om haar werk zichtbaar en legitiem te maken. Zo navigeerde ze tussen stereotypen en feministische representaties, verwierf opdrachten en bouwde een blijvende nalatenschap op.