Organisatie, Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM)

Het Congrès Internationeax d'Architecture Moderne (CIAM) werd in 1929 opgericht. Tot in de jaren 1950 was het de meest vooraanstaande internationale denktank rond modernistische architectuur. Een groep van 28 architecten, waaronder Le Cobusier, vonden het noodzakelijk dat de modernistische architecten hun krachten zouden bundelen om zo een gezamenlijk blok te vormen tegen de traditionele stromingen. Eén van de meest invloedrijke ideeën van CIAM rond stedenbouwkunde was dat van de functionele stad, waarbij er een strikte ruimtelijke scheiding van huisvesting, werk, recreatie en verkeer wordt nagestreefd.

CIAM had vooral invloed na de Tweede Wereldoorlog. Verschillende leden reisden na de oorlog namelijk de wereld rond en verspreidden het CIAM-gedachtengoed. Bovendien adopteerden veel steden bij de wederopbouw stedenbouwkundige stadsplannen gebaseerd op de CIAM-ideeën. Desondanks ging het snel bergaf met de organisatie, die door interne meningsverschillen uit elkaar viel. CIAM kwam uiteindelijk elf keer samen, waarbij de derde bijeenkomst in Brussel plaatsvond (1930), en de elfde en laatste in Otterlo in Nederland (1959). Vanuit CIAM groeiden ook verschillende nieuwe denktanks rond architectuur. Zo stichtte Le Corbusier ASCORAL in 1940, en kwam Team 10 in 1953 voor het eerst samen tijdens een CIAM-bijeenkomst.