Marguérite Acarin

Akarova werd geboren als Marguerite Acarin. Al op zeer jonge leeftijd, tussen 1904 en 1914, volgde ze piano-, dans- en zanglessen bij de zussen Roggen en vervolgens aan het Jacques Dalcroze Instituut.
Deze jaren van artistieke vorming waren bepalend voor haar activiteiten als danseres en stelden haar in staat om vooraanstaande kunstenaars en schrijvers van die tijd te ontmoeten, waaronder Charles Plisnier, met wie ze haar eerste liefdesrelatie had, en Marcel-Louis Baugniet, met wie ze in 1923 trouwde. Hij bedenkt voor haar de naam Akarova. Ook na hun scheiding in 1928 bleef zij samenwerken met Baugniet. Ze verkeert in die periode ook in het netwerk van 7 Arts (Bourgeois) en andere schrijvers (Carême) of kunstenaars (Gailliard).

Vanaf 1931 was Akarova, op vraag van Henry Van de Velde, lerares dans aan de nieuwe kunsthogeschool La Cambre, naast onder anderen dramaturg Herman Teirlinck en architect Jean-Jules Eggericx.
Van 1935 tot 1939 was Akarova getrouwd met de kunstcriticus, handschriftdeskundige en mecenas Louis Lievens. Hij had onder andere nauwe banden met de Nervia-groep. Dankzij hem opende in 1937 de Akarova-zaal in Elsene, naar een ontwerp van Eggericx, waardoor Akarova totale controle kreeg over de scenografie van haar dansstukken. Daar ontwikkelt ze een veelzijdige artistieke activiteit (dans, muziek en later beeldhouwkunst en schrijven). Via Lievens kwam ze in contact met andere kunstenaars, zoals Anto Carte, die kostuums en decors voor haar voorstellingen ontwerpt. In 1955 sluit het huis zijn deuren voor voorstellingen, maar Akarova gaat steeds vaker om met literaire persoonlijkheden, zoals Pierre-Louis Flouquet, Armand Bernier, Géo Libbrecht en Marie de Vivier. Ze danst niet meer, maar legt zich actief toe op beeldhouwen en maakt bustes en maskers van talrijke hedendaagse literaire en artistieke persoonlijkheden (jaren 1950-1960, tot 1975).

Na haar scheiding van Louis Lievens ontmoet ze in de jaren 1950 Géo Soetens, een leerling van Livens en verbonden aan het Journal des Poètes. Na het overlijden van Soetens in 1976 bleef Akarova in haar woning aan de Avenue de l'Hippodrome wonen en wijdde ze zich aan het schrijven, zonder echter iets te publiceren. Ze overleed in 1999, op 95-jarige leeftijd.