Marcelle Lacroix-Flagey

Marcelle Jasinska/ La Croix-Flagey was textielkunstenaar, kartonschilder en docent. Ze werd in 1900 geboren in Herstal als jongste van drie zussen, dochter van Henri Joseph Lacroix en Elisa Jeanne Françoise Pirotte. De familie verhuisde later naar Vorst in Brussel, waar Marcelle zich in 1919 inschreef aan de Academie voor Schone Kunsten en de École des Arts décoratifs, al in het bezit van diploma’s van de École Bischoffsheim in schilderkunst, compositie en decoratie, en van het jurycertificaat voor de opleiding tot kleuter- en lagere schoolonderwijzeres.

Aan de Brusselse Academie volgde ze lessen ‘Dessin modèle alterné d’après la figure antique et le modèle vivant’, waar ze de toekomstige architect en latere echtgenoot Stanislas Jasinski ontmoette. Haar klasgenoten waren onder andere René Magritte, Victor Servranckx, Pierre-Louis Flouquet en Karel Maes. Haar vroege artistieke ontwikkeling werd beïnvloed door het constructivistische tijdschrift en groep 7 Arts, dat in 1922 werd opgericht door onder andere de broers Pierre en Victor Bourgeois. Haar academische opleiding sloot ze af in 1923 met studies in de menselijke figuur, modelage en decoratieve schilderkunst. In 1924 begon Marcelle haar loopbaan in het onderwijs, eerst als lerares tekenen aan de École professionnelle Bischoffsheim. Ze nam de artiestennaam Jasinska aan, die ze behield tot haar scheiding in 1936. Veel van haar vroege werk is verloren gegaan of ten onrechte aan haar echtgenoot toegeschreven. In november 1925 exposeerde ze in de avant-gardegalerij Cabinet Maldoror in Brussel, samen met Baugniet, Flouquet, Gaillard, Servranckx en Maurice Xhrouet.

Na de oprichting van La Cambre door Henry van de Velde in 1926, trad Marcelle Jasinska-Lacroix in 1928 toe tot het docentenkorps als professor-adjunct voor de cursus 'Kleurwetenschap en de toepassing ervan in de verschillende kunstnijverheidsberoepen', als derde vrouw in zo’n functie. In 1937 werd ze professor in kleurharmonie en schutbladen, en in 1941 kreeg ze het interim van de cursus haute couture toegewezen, ondanks dat ze zelf niet kon naaien. Haar dochter Anne herinnerde zich dat haar esthetische gevoel en elegante kledingstijl inspiratie gaven aan de leerlingen. In 1938 hertrouwde ze met advocaat Eugène Flagey. Ze bleef lesgeven aan La Cambre tot haar pensioen in 1966, en bleef actief in juries en examens. In haar derde artistieke fase als Marcelle La Croix-Flagey wijdde ze zich aan tapisserie en kleine assemblages van vormen en kleuren, vaak uitgevoerd door de tapisserieontwerpster Anne Deglain. Haar werken werden uniek geweven in Brussel, Mechelen of Aubusson.

Haar eerste tentoonstelling als tapissier was in december 1971 in de Galerie Veranneman in Brussel. Haar tapisserieën, vaak in blauwe, oranje en gele tinten met abstracte motieven van bogen, cirkels en kruisen, werden verworven door instellingen zoals het Ministerie van Economische Zaken, het Fonds National de la Recherche Scientifique, de Kredietbank en de Belgische ambassade in Finland. In 1973 nam ze deel aan de groepstentoonstelling Tapisserie belge contemporaine' in het Museum voor Schone Kunsten van Bergen. In april 1981 werd de vzw Domaine de la Lice opgericht om de tapisseriekunst te promoten, met Marcelle La Croix-Flagey als voorzitter. Na haar overlijden in 1999, werd een eerbetoon georganiseerd door het Domaine de la Lice in de kerk Sainte Catherine in Brussel van 19 mei tot 15 juni 2000, waar haar werken voor het laatst werden tentoongesteld.