Margot Weemaes

Margot Weemaes was een ontwerper en uitvoerder van glas-in-loodramen, actief tussen de jaren 1930 tot 1980. Ze volgde haar opleiding aan de École Nationale Supérieure des Arts Visuels La Cambre in Brusse, bij onder meer prof. Joris Minne en Herman Teirlinck.
Ze werkte haar hele leven in Brussel, waar ze lange tijd samen met haar zus Renée Weemaes verbleef in hun ouderlijk huis te Etterbeek. Haar zus Renée Weemaes hielp haar bij het realiseren van haar opdrachten voor glasramen en werken op stof.

Haar artistieke praktijk omvatte naast glas-in-lood ook grafiek, tekenkunst, houtsnede en graveerkunst, illustratie, wandschilderingen, botanische illustratie, textiel- en weefkunst. In haar beginjaren stond haar werk dicht bij het expressionisme. Later evolueerde ze richting de animistische tendens, waarna ze zich vanaf de jaren 1970 steeds meer verwijderde van het figuratieve. Haar werk richtte zich vaak op landschappen, figuurvoorstellingen en religieuze onderwerpen, sterk beïnvloed door haar verbondenheid met het katholieke milieu.

Margot Weemaes was lid van de Fédération Féminine Artistique Belge. Ze is ongehuwd gebleven. Na haar overlijden werd een groot deel van haar artistieke nalatenschap geschonken aan Museum M in Leuven.
In 2015 organiseerde het museum een tentoonstelling van haar werk.