Albert Dumont

Albert Dumont vatte eerst rechtenstudies aan, maar zette deze al gauw stop en bekwaamde zich als autodidact tot architect-aannemer. Het architecturaal oeuvre dat hij heeft gecreëerd, is divers en getuigt van een pittoresk karakter. Tijdens zijn vroege loopbaan associeerde hij zich met zijn schoonbroer Hebbelynck. In zijn eigen woning in Sint-Gillis (1880) toonde hij zijn vrije omgang met de laat-middeleeuwse architectuur. De katalysator voor zijn succes was de wedstrijd voor het gemeentehuis van Sint-Gillis, dat hij vanaf 1900 bouwde. In dit bouwwerk verbergde hij de ijzerstructuur en vloerplaten in gewapend beton achter een rijke en monumentale gevel, gecombineerd met renaissance-elementen. Vanaf 1880 proceerde Dumont ook veel aan de Belgische kust, zoals talrijke villa's. Zijn voornaamste realisatie was de aanleg van De Panne (1892-1913). Hierin kon hij zijn ideeën ter verdediging van de tuinstad realiseren door cottages te bouwen met respect voor de natuurlijke omgeving. Deze aandacht voor de natuur verdedigde hij ook in de KCM, wat zou leidden tot de oprichting van een afdeling voor landschappen in 1912. Daarnaast was Dumont ook op stedelijk vlak geëngageerd. Hij kwam op voor de bescherming van historische wijken en was actief als stedenbouwkundige. Hij dacht ook na over de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog op het platteland. Dumont bleef ook in Brussel actief met gebouwen in beaux-arts-stijl en invloeden van art nouveau. Hij werkte ook vanaf rond de eeuwwisseling samen met zijn zoon Alexis, bij onder andere de Université du Travail in Charleroi (1905).