Identificatie Organisatie Profiel Belgische opleiding interieurarchitectuur Referentienummer act-0020271 Achternaam / organisatienaam Opleiding Architecture d'Intérieur (ENSAV), La Cambre Geboortedatum / datum van oprichting 1927/__/__ Alternatieve naam Atelier du cours de dessin technique, Institut Supérieur des Arts Décoratifs (ISAD) (1927 - 1939) Cours de technique et de décoration intérieure, École Supérieure d’Architecture et des Arts Décoratifs (ENSAAD) (1939 - ca. 1959) Mobilier & Agencement, ENSAAD/ENSAAV/ENSAV (ca. 1959 - 2000) Architecture d'Intérieur, Ecole Nationale Supérieure des Arts Visuels (ENSAV) (2000 - heden) Nationaliteit Belgisch Biografie / organisatiegeschiedenis De eerste sporen van de opleiding interieurontwerp aan het Institut Supérieur des Arts Décoratifs (ISAD) gaan terug tot een cursus gegeven door Antoine Pompe van 1927 tot 1939. Het atelier droeg de naam 'atelier du cours de dessin technique' en was gewijd aan “alle ambachten die verband houden met architectuur.” Tegen 1939 was de naam van het atelier veranderd naar 'cours de technique et de décoration intérieure'. In de jaren 1930 betreft het een voltijdse opleiding van drie jaargangen. De opleiding behandelt onder andere tekentechnieken, de studie van meubilair, materiaalgebruik en interieurcomposities. De term ‘architecture d’intérieur’ wordt dan al gebruikt. In 1938 wordt naam van de school veranderd van Institut Supérieur des Arts Décoratifs (ISAD) naar École Supérieure d’Architecture et des Arts Décoratifs (ENSAAD). Vanaf 1939 neemt de modernistische architect Lucien François de leiding over het atelier over van Antoine Pompe. Onder François verandert de naam van de opleiding—vermoedelijk in 1959—naar mobilier & agencement en de opleiding wordt ingedeeld bij het Institut Supérieur des Arts Décoratifs van de ENSAAD. De duur van de studie verandert niet, maar wordt wel opgesplitst in twee cycli, waarvan de eerste cyclus twee jaar beslaat. De opleiding deelt de vakken étude des formes, harmonie des couleurs, papier de garde, étude de la lettre en dessin met verscheidene andere opleidingen binnen hetzelfde instituut, waaronder peinture monumentale, typographie, tissage, vitrail, céramique en photographie.In de aanloop van het pensioen van Lucien François in 1961, wordt Christophe Gevers in 1959 aangeworven ad interim aangeworven als hoofd van het atelier. Hij zal tot zijn pensioen in 193, aan het hoofd staan van de opleiding. Als gevolg van het KB van 12 december 1965 veranderd de naam van de school opnieuw, nu naar École Nationale Supérieure d’Architecture et des Arts Visuels (ENSAAV). De term ‘décoration’ vervalt dus uit de titulatuur van zowel de opleiding als de school. Als gevolg van het KB van 29 augustus 1968 werd de studieduur van de opleiding opgetrokken van drie naar vier jaar. Met de verzelfstandiging van de architectuuropleiding als gevolg van de wet van 18 februari 1977 en de KB van 29 december 1977, zorgt ervoor dat de school alleen nog opleidingen hoger onderwijs aanbiedt. De studieduur van alle opleidingen, inclusief de opleiding mobilier & agencement bestaat uit één cyclus van drie een één cyclus van twee studiejaar en wordt gecategoriseerd als Hoger Kunstonderwijs van de derde graad. Artikel 5 van het KB regelt ook de interne herstructurering van de school. Daarbij wordt de opleiding mobilier & agencement ondergebracht in het Institut du Design Industriel. De studieduur van alle opleidingen aan de ENSAV, inclusief mobilier & agencement, bestaat uit een eerste cyclus van drie en een tweede cyclus van twee studie jaren, en wordt gecategoriseerd als Hoger Kunst onderwijs van de derde graad. Artikel 5 van het koninklijk besluit regelt tevens de interne herstructurering van de ENSAV. Dit sluit aan bij de aandacht van Christophe Gevers voor industriële vormgeving binnen het interieurontwerp. Er werden overlappende en discipline-overschrijdende ontwerpopdrachten geïntroduceerd en beide opleidingen organiseren verschillende gemeenschappelijke vakken, waaronder électricité, théorie de l’industrial design, histoire de l’architecture en histoire du mobilier. Met het decreet van 17 mei 1999 wordt de opleiding mobilier & agencement ingedeeld bij het artistiek hoger onderwijs van het lange type. (ArHOLT) maar dit verandert weinig aan de werking en inhoud van de opleiding. Na 2000 wordt de naam van de opleiding vervangen door Architecture d’Intérieur. Christophe Gevers wordt in 1993 opgevolgd door architect Élie Levy. Onder Levy krijgt de opleiding onder meer een urbanistische insteek. Tot de projecten van de ontwerpstudio behoren nu naast interieurontwerpen ook ingrepen in het stedelijk weefsel. In 2025/2026 bestaat de opleiding Interieurarchitectuur uit een bachelor en een master. De opleiding hanteert een brede benadering van het vakgebied en omvat het 'ontwerpen' van alle soorten omgevingen: interieur, exterieur, woningen, steden, tentoonstellingen, enz. Studenten maken kennis met verschillende ontwerpaspecten, variërend van het klassieke ontwerp van ruimtes en objecten tot het behoud en de restauratie van erfgoedelementen (meubilair en onroerend goed), en de ontwikkeling van openbare ruimtes en tentoonstellingen, in samenwerking met onder andere landschapsarchitecten, programmamakers, museumconservatoren, beeldend kunstenaars, grafisch ontwerpers, architecten en ingenieurs. Inhoudelijk gerelateerde archieven Schoolarchief La Cambre-Ter Kameren, bewaard door Bibliothèque et Collections de l’ENSAV - La CambreArchief Lucien François, bewaard door Kanal Architecture (CIVA) Bronnen en literatuur Vandevoort, Benoît, Sam Vanhee, Fredie Floré, Els De Vos, Tine Poot (red.). Bronnengids Interieurontwerp België 1945-2000. Antwerpen: Vlaams Architectuurinstituut en Universitaire Pers Leuven, 2025, p. 57-59. Vanhee, Sam. Positioning Interior Design: Interdisciplinary Relations in Official Subsidised Interior Design Education in Belgium, 1940s–1990s. PhD diss., Universiteit Antwerpen, Faculteit Ontwerpwetenschappen, 2025, 228-283. https://www.lacambre.be/fr/formations/architecture-dinterieur (geraadpleegd op 16/07/2026) https://alumni.lacambre.be/cursus/architecture-dinterieur/ (geraadpleegd op 16/07/2026) Zie ook: Aron, Jacques. La Cambre et le architecture - Un regard sur le Bauhaus belge. Brussel: Architecture + Recherche / Pierre Mardaga, 1982. Burniat, Patrick, en Caroline Mierop, red. La Cambre (re)visite l'Expo 58. Brussel: Éditions ENSAV et ISACF, 2009. Delvoy, Robert-L. La Cambre 1928-1978. Brussel: Éditions AAM, 1979. Van Loo, Anne, Denis Laurent, en Andy Jacobs. Design(s) à La Cambre. Brussel: Éditions ENSAV, 2006. Gecontroleerde trefwoorden Beroepen of funties Onderwijsorganisatie Disciplines Interieurarchitectuur Vormgeving (algemeen) Industriële vormgeving Gemeentes Brussel (België > Brussel > Brussel-Hoofdstad > Brussel-Hoofdstad > Brussel) Vrije trefwoorden architecture d’intérieur décoration intérieure urbanisme