Rudi Verheyen

Verheyen studeerde in 1969 af als doctor in de dierkundige wetenschappen aan de Rijksuniversiteit Gent. Zijn doctoraat werd begeleid door Jan Hublé. Na zijn legerdienst ging Verheyen eerst aan de slag aan het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen, waarna hij aan het RUCA werkleider werd in het laboratorium voor Natuurbehoud. Vanaf 1973 werd hij docent aan het RUCA, en vanaf 1976 doceerde hij ook aan het UIA. Tussen 1978 en 1993 was hij als docent ook verbonden aan het Nationaal Hoger Instituut voor Bouwkunst en Stedenbouw (NHIBS). Tussen 1996 en 2000 was hij rector-voorzitter van de Universiteit Antwerpen (die toen nog uit drie faculteiten bestond). Verheyen bereidde in die functie de fusie van de drie Antwerpse faculteiten (UIA, RUCA en UFSIA) voor, die uiteindelijk plaatsvond in 2003. Hij ging op emeritaat in 2003.
Tussen 1974 tot 1977 was Verheyen kabinetschef van de staatssecretaris voor leefmilieu Karel Poma. Poma was in België de eerste persoon die aangewezen werd als politiek verantwoordelijke voor het leefmilieu. Tussen 1990 en 1996 was hij ondervoorzitter van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en landschappen (KCML) en voorzitter van de Afdeling landschappen. Vanaf 1993 was Verheyen lid van de Klankbordgroep Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen (RSV). Verheyen was van 1995 tot 2004 ook voorzitter van de Milieu- en Natuurraad van Vlaanderen (MiNa-Raad), en vanaf 2004 was hij ook voorzitter van de stuurgroep voor het Milieurapport Vlaanderen (MIRA). Tussen 2000 en 2008 was hij voorzitter van Stichting Leefmilieu.