Organisatie, Stichting Hendrik Beyaert

Vanuit de Brusselse Raad voor Leefmilieu (BRAL) werd het initiatief genomen om de beleidsmakers bewust te maken van de problematiek van de kaalkap van gebouwen en ganse wijken. Vier jaar na de stichting van BRAL ontstond in 1977 de Stichting Hendrik Beyaert (genoemd naar de Vlaamse architect van o.m. een vleugel van het Parlement en de Nationale Bank). Deze vereniging, in het leven geroepen door de Nederlandse Commissie voor de Cultuur (NCC) van de Brusselse Agglomeratie, was een onderzoekscentrum belast met het uitvoeren van studieprojecten i.v.m. wijken en buurten in de Brusselse agglomeratie, en met het uitgeven van publicaties en onderzoek naar huisvesting en vernieuwbouwoperaties. Als dienstverlenend orgaan kon men er ook terecht voor didactisch materiaal en audiovisuele producten zoals informatie en foto’s over de Brusselse stadsproblematiek. De vereniging was feitelijk actief tot 1986, maar heeft juridisch langer bestaan. Bedoeling was dat BRAL en de Stichting parallelle verenigingen werden, waarbij BRAL als drukkingsgroep fungeerde en de Stichting als studiedienst. Beide raden van bestuur waren nauw met elkaar verbonden: de voorzitter van ene raad was secretaris bij de andere en vice versa. Dit kwam de parallelle werking ten goede.