Frans Snacken

François Snacken volbracht zijn middelbare studies aan het Koninklijk Atheneum in Antwerpen en begon zijn studies aan de Rijksuniversiteit van Gent toen de Tweede Wereldoorlog net uitbrak. In 1944 promoveerde hij als licentiaat in de Wetenschappen, groep Aardrijkskunde, en behaalde hij tevens zijn aggregaat. Hij begon zijn loopbaan als leraar aan de Rijksnormaalscholen van Gent en Brugge.

Op 1 oktober 1947 werd hij assistent bij het Centrum voor Bodemkartering (IWONL) onder leiding van René Tavernier. Een jaar later werd hij assistent verbonden aan de leerstoel Fysische Aardrijkskunde. Hij voltooide er in 1951 zijn doctoraat, met Tavernier als promotor. Van 1956 tot 1958 stond hij professor Fritz Quicke bij voor de cursussen 'Aardrijkskunde der streken' en 'Bijzondere methodenleer der aardrijkskunde' (Aggregaat HSO). In 1959 werd hij docent, in 1963 gewoon hoogleraar, tot hij in 1985 op emeritaat ging.

Snacken introduceerde de discipline van de luchtfotografie aan de Gentse universiteit. Hij had zich in deze discipline bekwaamd in de Verenigde Staten, en richtte aan de RUG een vrije cursus luchtfotografie in. Deze genoot grote belangstelling binnen de faculteit Wetenschappen, en ook in andere faculteiten, bij planologen en stedenbouwkundigen, landbouwingenieurs, historici en archeologen. Snacken begeleidde ook thesissen aan het HISROO.

Snacken was ook een activist voor landschapsbehoud en milieuzorg. Samen met zijn collega, vriend en bioloog Jan Hublé zette hij zich met Actiegroep Bourgoyen-Ossenmeersen in voor het behoud van dit natuurgebied. Ze slaagden er in het gebied als natuurgebied en als cultuurhistorisch landschap te doen beschermen.