Robert Courtois

Robert Courtois behoort binnen de eerste naoorlogse generatie modernisten tot de groep die een sobere en rationele vorm van deze stijl nastreven. Hij studeerde af als architect aan Saint-Luc in Doornik, en studeerde verder aan La Cambre, waar hij in 1945 afstudeerde bij Victor Bourgeois. Hij gaf vervolgens les aan Saint-Luc Tournai en associeerde als architect met H. Montois (1947-59). Zijn ontwerk van de fabriek A. De Backer (1957-60) in Zaventem, een elementaire balkvorm op pilotis, gold indertijd als een model van bedrijfsarchitectuur. Zijn Transportpaviljoen op Expo 58 (i.s.m. H. Montois, J. Goossens-Bara e.a.), met een innoverende aluminium overspanning, werd bekroond met de Prijs Reynolds van het American Institute of Architects.

In 1961 won hij met een controversieel en radicaal project de eerste prijs in de ideeënwedstrijd voor de vernieuwing van de wijk rond het Vossenplein in Brussel. Samen met Jean Wynen (1922-1995) en Alexander de Haes (1938) richtte hij in 1965 het bureau Atelier d’Urbanisme et d’Architecture (AUA) op, dat zich vooral toelegde op medische en huisvestingscomplexen. Als voorzitter van de architectenverenigingen SCAB en SBUAM, en als hoofdredacteur van A+ (1985-97) leverde hij zijn bijdrage tot het beroepsleven en het architectuurdebat.