Organisatie, Belgische Vereniging van Nederlandstalige Stedebouwkundigen (BVS)

De BVS werd in 1965 in Antwerpen opgericht. De bond had tot doel het beschermen en uitbreiden van de beroepsbelangen van de leden stedebouwkundigen door:
- het bepalen van de taken en plichten van de stedebouwkundigen
- het bevorderen van de vomring van de stedebouwkundigen
- het samenwerken met andere nationale of internationale organisaties.

De communicatie onder de leden gebeurde aanvankelijk met een getypt tijdschrift (A4-formaat). Leden van de BVS informeerden zich via deelname aan internationale congressen over theorie, praktijk en terminologie van de 'stedebouw' en waren onder andere actief bij de uitbouw van een Europese vereniging van 'stedebouwkundigen' (ECTP).

Hoewel de afbakening niet zo strikt was, appelleerde de BVS in eerste instantie aan de ontwerpende/'creatieve' stedenbouwkundigen (opgeleid in academies en hogescholen), terwijl een vereniging als de Vlaamse Federatie voor Planologie (VFP) meer de universitaire/theoretisch gerichte planologen aansprak.

In 1987 werd naam gewijzigd in ‘Belgische Vereniging van Nederlandstalige Stedebouwkundigen' (waarbij de afkorting BVS behouden bleef), om zo ook de Nederlandstalige collega’s actief in Franstalige België en in het buitenland te vertegenwoordigen, en om het onderscheid met de Franstalige tegenhanger CUB te verduidelijken. Op dat moment kreeg de BVS het statuut van vzw.

In 1982 bestond er een overlegorgaan tussen het Genootschap Planologie, de Bond van Vlaamse Stedenbouwkundigen en de Vlaamse Federatie voor Planologie. Het overleg is gegroeid uit de noodzaak tot informatie over elkaars activiteiten en de behoefte aan overleg over gemeenschappelijke problemen. Soms leidde dit overleg tot gezamenlijke stellingname en acties rond ruimtelijke problemen en beleid.
De BVS werd, net zoals de VFP en het Genootschap Planologie, opgeheven toen er een overkoepelende vereniging werd opgericht, de VRP, in 1997.