Ingi Vaher

Ingi Vaher was een Ests glaskunstenaar en ontwerper. Ze was de dochter van Sigrid Irene Uhs (1898-1989) en Johannes Vaher. Na haar afstuderen aan de Estische Kunstacademie (destijds het Nationaal Kunstinstituut van de Estische SSR ) in 1955, werkte Ingi Vaher van 1955 tot 1965 als graveur en ontwerper bij de glasfabriek Tarbeklaas. Van 1965 tot 1969 voltooide ze haar habilitatie in het toenmalige Leningrad. Tussen 1966 en 1989 was Ingi Vaher adviseur voor industrieel ontwerp bij de afdeling Industrie van de Raad van Ministers van de USSR. Ze was een van de oprichters van de Raad voor Industrieel Ontwerp in Estland in 1967, waarvan zij tot 1989 voorzitter was.

Samen met Helga Kõrge als hoofdkunstenaar en Mirjam Maasikas, een medestudent aan het Nationaal Kunstinstituut van de Estse SSR, vormde Ingi Vaher een groep innovatieve vrouwelijke ontwerpers die vanaf eind jaren vijftig het ontwerp van Tarbeklaas vormgaven. Vahers ontwerpen omvatten een serie vazen ​​en kommen in vrijgeblazen en warm gemodelleerd gerookt en gematteerd glas, elk met unieke vormen en decoraties. Ze ontwierp vazen ​​en serviessets, waarvan de bekendste de Tulp en Rita-bekerserie, de Koit-likeurset en de Õun-set. Een deel van haar werk is te vinden in het Tallinna Linnamuuseum (stadsmuseum van Tallinn) en het Estische Museum voor Toegepaste Kunst en Design.