Gunta Stölzl

Gunta Stölzlwas een Duits-Zwitsers textielkunstenaar en wever, alsook de eerste vrouwelijke Meester aan Bauhaus en belangrijke vernieuwer van het Bauhaus-weefatelier. Na haar middelbare school volgde Stölzl vanaf 1914 lessen aan de Koninklijke School voor Toegepaste Kunsten in München. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende ze als Rode Kruis-verpleegster. In 1919 werd ze toegelaten tot het Bauhaus in Weimar, waar ze stoffen ontwierp voor o.a. het Huis Sommerfeld van Walter Gropius en samenwerkte met Marcel Breuer. Ze legde in 1922/1923 haar gezellenexamen af en specialiseerde zich in textiel en weeftechnieken.

Na extra opleidingen in Krefeld (1924) werkte ze voor Johannes Itten in Zürich en keerde in 1925 terug naar Bauhaus Dessau, waar ze in 1927 de leiding kreeg over het weefatelier. Ze introduceerde er industrieel design en ontwikkelde functionele, moderne stoffen die later ook in productie gingen. Door politieke spanningen legde ze in 1931 haar functie neer. In hetzelfde jaar verhuisde Stölzl naar Zürich, waar ze samen met Bauhaus-collega’s de SPH-Stoffe-handweverij oprichtte. Vanaf 1937 zette ze een eigen atelier voort aan de Florastrasse in Zürich, waar ze meubelstoffen en wandtapijten produceerde. In de jaren vijftig en zestig concentreerde ze zich op gobelins en wandtapijten met experimentele materialen en geometrische vormen.

In 1929 trouwde ze met de Israëlische architect Arieh Sharon (1900–1984), met wie ze een dochter, Yael, kreeg. Het huwelijk eindigde in 1936. In 1942 hertrouwde ze met de schrijver en journalist Willy Stadler. Met hem kreeg ze een tweede dochter, Monika.