Lois Lilley Howe

Lois Lilley Howe werd geboren in Cambridge, Massachusetts. Ze studeerde van 1882 tot 1886 aan de School of the Museum of Fine Arts in plaats van aan Harvard Annex (later Radcliffe College). Vervolgens studeerde ze architectuur aan het Massachusetts Institute of Technology, een van de weinige Amerikaanse architectuuropleidingen die vrouwen toeliet voor 1910. Ze studeerde af in 1890 en was de enige vrouw in een klas van 66 studenten.

Na haar afstuderen werkte ze bij het bureau Allen and Kenway (later Allen & Collens). Ze behaalde de tweede plaats, na Sophia Hayden, in een wedstrijd om het ontwerp van het Women's Building op de Chicago World's Fair. In 1894 opende ze haar eigen architectenbureau. Aanvankelijk ontwierp ze nieuwe huizen of verbouwingen voor vrienden en kennissen, maar al snel kreeg ze grotere opdrachten. Tegen 1900 had ze genoeg werk om een kantoor in het centrum van Boston te openen. In 1907 schreef ze artikelen over innovatief gebruik van pleisterwerk in Architectural Review en Architectural Record. Ze had een grote belangstelling voor geschiedenis en architecturale details, wat tot uiting kwam in haar werk en in het boek Details of Old New England Houses, dat ze in 1913 samen met Constance Fuller publiceerde.

In 1913 ging ze een partnerschap aan met Eleanor Manning en in 1926 voegde Mary Almy zich bij het bureau, dat toen Howe, Manning & Almy, Inc. werd genoemd. Architect Eliza Newkirk Rogers werkte voor Howe voordat ze in 1913 haar eigen praktijk startte. Rond 1920 werkte ook landschapsarchitect Elizabeth Greenleaf Pattee korte tijd bij Howe.

Lois Lilley Howe sprak tijdens het Xème Congrès International des Architectes in 1922 over het thema “La Femme architecte” vanuit het perspectief van de Verenigde Staten. Ze deelde haar ervaringen en inzichten over vrouwen in de architectuur, wat bijdroeg aan de discussie over de rol van vrouwen in het beroep en mogelijk het SCAB beïnvloedde om een vrouw toe te laten als lid.

Tijdens haar carrière was Howe voorzitter van de Business Women's Club of Boston en van de MIT Women's Association. Ze zat in verschillende commissies over kleine woningen en werd benoemd in de Raad van Bestuur van de Housing Association of Metropolitan Boston. Howe ging met pensioen in 1937 op 73-jarige leeftijd; Howe, Manning & Almy, Inc. werd ontbonden en haar partners begonnen hun eigen praktijken. Lang nadat ze stopte met architectuur, bleef ze zich bezighouden met geschiedenis, gaf lezingen bij de Cambridge Historical Society en vertelde jongere leden over Cambridge zoals het was in haar jeugd. Howe overleed in 1964.