Charles Christians

Christians studeerde in 1952 af als geograaf aan de ULiège; Omer Tulippe was zijn leermeester. Hij werkte vervolgens onder René Tavernier in het Centrum voor Bodemkartering in Gent. In 1958 behaalde hij zijn doctoraat in de geografie. In 1961 werd hij tot 'chef de travaux' benoemd aan het Séminaire de Géographie de l’Université de Liège. Tussen 1967 en 1985 was Christians ook als docent verbonden aan de Faculté des Sciences appliquées van de UCL, en tussen 1979 en 1991 aan de Fondation Universitaire Luxembourgeoise in Aarlen. Hij gaf hier vakken rond Regionale Geografie en Menselijke Geografie, en rond Geografie van de Ruimtelijke Ordening ('Géographie de l'aménagement du territoire'). Aan de ULiège gaf hij geografische vakken in de richtingen Stedenbouw en Ruimtelijke Ordening, Geschiedenis, Psychologie, Gezondheidswetenschappen, Toegepaste Natuurwetenschappen en Ecologische ontwikkeling ('Eco-développement'). Christians schreef samen met Luc Daels van de UGent het werk 'Belgium, a geographical introduction to its regional diversity and its human richness'.