Renaat Van Elslande

Van Elslande werkte tijdens de Tweede Wereldoorlog als advocaat, en na de oorlog begon hij een politieke carrière. In 1947 werd hij voor de CVP burgemeester in Lot, en tussen 1949 en 1981 zetelde hij in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Van Elslande was ook lid van het Studie- en Documentatiecentrum van de CVP.
Op 17 juli 1952 diende Van Elslande een wetsvoorstel in dat onder meer voorzag in een nationaal plan, een streekplan en een gewestelijk plan. Het nationaal plan was ‘voorlopig’ en werd pas ‘definitief ’ na aanpassing aan de streekplannen en advies van de ‘Raad voor het Nationaal Plan’. Daarin zetelden de ministers van Openbare Werken, Onderwijs, Verkeer, Landbouw, en Economische Zaken, en belangenorganisaties als de Nationale Maatschappij voor Goedkope Woningen en Woonvertrekken (NMWW), de Nationale maatschappij van Kleine Landeigendom (NMKL) en de Bond van Grote en Jonge Gezinnen. Het kwam uiteindelijk niet tot een parlementaire stemming - ondanks het voorlopig karakter van de Besluitwet (02 december 1946) en het feit dat de partij van de indiener, de CVP, over de absolute meerderheid in het parlement beschikte.
Op 28 april 1955 diende Renaat Van Elslande een nieuw wetsvoorstel in. Hij stelde voor een gemengde commissie op te richten, bestaande uit vijf kamerleden, vijf senatoren en een aantal hogere ambtenaren. Die commissie moest een omvattende wet op de stedenbouw en de ruimtelijke ordening voorbereiden en telde vier ‘afdelingen’: ruimtelijke ordening, bouwpolitie, onteigening ‘ten algemenen nutte’ en herverkaveling. Bijna twee jaar later (koninklijk besluit 15 januari 1957) werd die commissie ook daadwerkelijk opgericht.

Renaat Van Elslande was Federaal Minister van Nederlandse cultuur tussen 1961-1965 en 1966-1968. Hij werd opgevolgd door Frans Van Mechelen.