François Houtart

Houtart behaalde een diploma filosofie en theologie aan het seminarie in Mechelen. In 1949 werd hij priester. Na de Tweede Wereldoorlog studeerde hij politieke en sociale wetenschappen aan de KU Leuven, en hij behaalde postgraduaten in de sociologie van de stedenbouw aan de Universiteiten van Chicago en Notre Dame (Indiana). In 1954 studeerde hij af als stedenbouwkundige aan het Institut Supérieur d'Urbanisme Appliqué (ISUA) in Brussel. In 1956 richtte hij binnen de KU Leuven het Centre de Recherches Socio-Religieuses de Bruxelles (CRSR) op, een studiecentrum voor sociaal-religieus onderzoek. Het centrum ontwikkelde een planningsmethode voor stedelijke parochies, met onder andere het pastoraal plan voor Brussel in 1958 (Étude de l’équipement paroissial de la région Bruxelloise). In datzelfde jaar organiseerde hij met het centrum tijdens Expo 58 een internationale conferentie over parochieplanning. François Houtart kreeg in 1962 van het Bestuur van de Stedenbouw en Ruimtelijke Ordening (BSRO) de opdracht om een streekstudie voor de Denderstreek te schrijven. Om deze opdracht uit te voeren richtte Houtart het studiebureau SODEGEC op. Houtart was ook erg bezig met de derde-wereldproblematiek: hij deed diverse onderzoeken naar het katholicisme in de democratische, sociale en culturele context van Latijns-Amerika.