Jozef Schobbens

Jozef Schobbens werd geboren in Antwerpen in 1871. Hij studeerde rechten aan de Leuvense universiteit en werd advocaat-stagiair bij de katholieke politicus Alphonse Ryckmans. In 1901 gaf Schobbens zijn advocatenpraktijk op en werd als afdelingshoofd bij het provinciebestuur benoemd tot kabinetschef van de Antwerpse provinciegouverneur Fredegand Cogels. In 1908 werd Schobbens bevorderd tot de graad van bestuurder. Hij bleef kabinetschef van de opeenvolgende gouverneurs de Brouchoven de Bergeyck, de Baillet-Latour en van de Werve et de Schilde. In 1914 werd hij benoemd tot provinciegriffier, een functie die hij bleef vervullen tot in 1938. In 1918 werd Schobbens door de Duitse bezettende overheid voor tien maanden uit zijn ambt ontzet.
Als gedreven provinciegriffier klopte Schobbens lange dagen. Zijn invloed op het dagdagelijkse provinciale beleid was dan ook heel groot, zeker in alle aangelegenheden die niet (opnieuw) aan de gouverneur of aan de bestendige deputatie moesten voorgelegd worden.
Schobbens gaf ook mee vorm aan het eigenlijke provinciale besluitvormingsproces. Hij was actief in tal van beleidsvoorbereidende of administratieve commissies o.a. voor de uitbreiding en gezondmaking van de Antwerpse agglomeratie, de aanleg van rioleringen in Antwerpen, de aanmoediging van het technisch onderwijs en de elektriciteitsdienst. In opdracht van de bestendige deputatie werkte Schobbens o.m. technische rapporten uit over het rioleringsvraagstuk in de Antwerpse agglomeratie en over de creatie van de Intercommunale Maatschappij van de Linker Scheldeoever (IMALSO).
Schobbens was erg geïnteresseerd in openbare parken, ruimtelijke ordening en het behoud van natuur- en stedeschoon. Hij publiceerde ook een aantal wandelroutes in het Antwerpse. Beslissend was zijn tussenkomst in 1921 bij de overname door het provinciebestuur van het Rivierenhof in Deurne. Het Rivierenhof werd door verkaveling bedreigd en de gemeente Deurne kon onmogelijk de financiële middelen opbrengen om het park over te nemen. Schobbens maakte gouverneur van de Werve et de Schilde warm voor de aankoop van het park en diens stem was uiteindelijk beslissend in de bestendige deputatie. Het Rivierenhof bleef Schobbens’ troetelkind. Hij hield zich bezig met de verbeteringswerken aan het domein tot de kleinigheden van het dagelijks beheer toe. Na zijn overlijden werd in 1941 zijn borstbeeld onthuld in “zijn” Rivierenhof.
Gaandeweg verslechterden de verhoudingen tussen gouverneur Holvoet en zijn directe eerste medewerker Schobbens. Als lid-secretaris van de Antwerpse provinciale afdeling van briefwisselende leden van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen kwam Schobbens in 1932 zwaar in botsing met gouverneur Holvoet. Het conflict ging over de eventuele bescherming van de overgebleven delen van het Sint-Annafort op de linker-Scheldeoever. Schobbens stuurde zonder medeweten van de gouverneur een brief naar de Centrale Commissie voor Monumenten en Landschappen waarin hij in scherpe bewoordingen IMALSO aanviel als eigenaar van de gronden. Schobbens beschuldigde IMALSO van plat geldgewin en wees ook impliciet met de vinger naar Holvoet, die zowel voorzitter was van IMALSO als van de Antwerpse provinciale afdeling van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen. Holvoet pikte dat niet, de spanning tussen de griffier en de gouverneur zou nadien nooit meer afnemen.