Sylvie Feron

Sylvie Feron werd geboren in Brussel. Ze was een achterkleindochter van een van de stichters van de Vanderborght etablissementen 'Grands Magasins', een bekende Brusselse decoratie- en meubelzaak. Vanaf 1918 werkte zij als ontwerper in de zaak. Begin jaren 1920 vertrok ze naar Parijs waar ze achtereenvolgend een opleiding volgde aan de l'École nationale des Arts décoratifs en de Cours supérieur de Décoration de la Ville de Paris. Deze laatste opleiding stond onder leiding van de Franse art-deco-ontwerper Paul Follot (1877-1942), die ook de leiding had over Atelier Pomone, de ontwerpstudio van het Franse grootwarenhuis Bon Marché. Via Follot kon zij direct na haar opleiding starten als ontwerper voor het atelier, waar ze onder andere textiel, behangpapier, keramiek en interieurinrichting ontwierp. Tijdens de opleiding leerde ze ook haar toekomstige echtgenoot René Baucher (1902-1983) kennen.

Tijdens haar studies nam zij al deel aan de Wereldtentoonstelling van 1925 in Parijs, waar haar werk bekroond werd met een medaille.
In Parijs exposeerde ze haar werk op het Salon des Artistes Décorateurs en het Salon d'Automne, en in het Musée Galliera.

In 1925 startte zij samen met René Baucher een eigen ontwerpbureau in Parijs. Vanderborght was een van hun klanten en Sylvie Feron ontwierp voor hen meubilair, verlichting en textiel.
In 1929, na de geboorte van hun zoon, verhuisde het koppel naar Brussel. Daar bouwden zij hun ontwerppraktijk verder uit. Ze voerden onder andere opdrachten uit voor het ontwerp van private interieurs en interieurs van kantoorgebouwen waaronder het Shell-gebouw. Zij voerden ook een aantal volledige renovaties uit, onder andere in opdracht van de Nationale Bank en de familie Boël.
In 1941 openden ze een interieurwinkel op de Louisalaan, waar ze ook werk van andere nationale en internationale ontwerpers presenteerden, waaronder van Le Corbusier, Charlotte Perriand, Simone Prouvé, Bram van Velde en Jules Wabbes.

Samen namen Baucher en Ferron deel aan tal van tentoonstellingen waaronder verschillende Wereldtentoonstelling in 1935, 1937 en 1958, de 'Salon de l'enfance et de la famille' in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel en de Triënnale van Milaan in 1954 en 1957. Zij stelden hun werk ook tentoon in Oslo in 1951, in Wenen in 1953 en in New York in 1954.

Ferron ontwierp ook modelkamers en/of meubels voor de tentoonstelling "De Hedendaagse Haardstede" in 1952 in Brussel en voor de afdeling Binnenhuisarchitecten tijdens Expo 58 in Brussel.
Ook nam ze in 1957 deel aan het Derde Salon voor het Modern Sociaal Meubel bij het Museum voor Sierkunst in Gent.

Naast ontwerper was Sylvie Feron ook actief als beeldende kunstenaar. Tijdens haar jeugd in Brussel volgde zij, naast toegepaste kunsten, ook lessen schilderkunst bij Henriette Bosché (1872-1949).
In Parijs volgde ze schilderlessen bij Othon Friesz (1879-1949) en André Lhote (1885-1962). Na de Tweede Wereldoorlog verdiepte ze zich ook in gravuretechniek. Voor de synagoge van het Hospice de vieillards Israélites in de Glacièrestraat in Sint-Gillis ontwierp zij glas-in-loodramen.