Erzsébet Schaár

Erzsébet Schaár was een Hongaarse beeldhouwer. Ze studeerde bij Zsigmond Kisfaludi Strobl en ontving in 1932 de Jong Kunstenaarsprijs van de Szinyei Prijs. In 1935 huwde zij de beeldhouwer Tibor Vilt. Haar eerste solotentoonstelling vond plaats in 1932 in Boedapest. In de jaren 1940 maakte zij kleine houten reliëfs, verwant aan de sculpturen van Giacometti, en ontwierp zij verschillende liggende figuren. Later begon ze ook architectonische elementen in haar werk te verwerken en maakte ze gebruik van lichte materialen zoals styreen, waarmee ze levensgrote, doorgezaagde ruimtes creëerde.

In 1970 kreeg Schaár een retrospectieve tentoonstelling in het Műcsarnok in Boedapest, gevolgd door tentoonstellingen in Antwerpen en Genève (1972). In 1977 wijdde het Wilhelm Lehmbruck Museum in Düsseldorf eveneens een retrospectieve aan haar werk. Verschillende van haar beelden zijn te zien in de openbare ruimte van Boedapest, Kecskemét, Miskolc, Pécs, Tihany en andere steden. Een groot deel van haar nalatenschap wordt bewaard in het Sint-Stefanus Koning Museum in Székesfehérvár.

In 1973 organiseerde Adelbert Van de Walle als conservator van het Museum voor Sierkunst in Gent een solo tentoonstelling van het werk van Erzsébet Schaár.