Mabel Elwes Sarton

Mabel Eleanor Elwes werd geboren op 3 augustus 1878 in Thornton Heath, een wijk in Groot-Londen. Zij was de dochter van Richard Gervase Elwes (1841–1906), een Brits bouwkundig ingenieur, en Eleanor Cole (1848–1939). De familie was lid van de South Place Ethical Society, een vrijdenkende organisatie. Omdat haar vader vaak in het buitenland tewerkgesteld werd, kende Elwes een onstabiele jeugd. Haar eerste officiële scholing kreeg zij waarschijnlijk pas in 1884, toen zij werd ingeschreven aan de Kensington High School, een middelbare school voor meisjes opgericht door de Girl’s Public Day School Company. Daar volgde zij ook haar eerste tekenlessen. In het najaar van 1896 ging Elwes naar Gent, waar zij lessen volgde aan het Institut Charles de Kerchove. Zij raakte er bevriend met Céline Dangotte (1883–1975), de latere leidster van L’Art Décoratif Céline Dangotte (AD/CD) in Brussel. In dezelfde periode volgde Elwes ook onderwijs aan de Blackheath School of Arts, waar zij kennismaakte met de miniatuurkunst. Vanaf 1904 besloot zij hoofdzakelijk in België te gaan wonen. In datzelfde jaar werd zij geadopteerd door het echtpaar Adolphe Dangotte (1858–1942) en Léopoldine Coppieters (1860–1912).

In 1905 sloten Elwes en Céline Dangotte zich aan bij de Flinken, een sociaal geëngageerde vrouwenbeweging in Gent. Kort daarop verbond deze groep zich met de mannelijke vereniging Reiner Leven, opgericht door George Sarton (1884–1956). Tussen 1905 en 1908 was Elwes leerling aan de Gentse Academie, waar zij ingeschreven stond in het schildersatelier van Jean Delvin (1853–1922). Samen met Cécile Boonans (1882–1957) en Madeleine van Thorenburg (1880–1961) behoorde zij tot de eerste vrouwen die tot deze lessen werden toegelaten. Haar vroege werk bestond voornamelijk uit miniaturen, aquarellen, houtskooltekeningen en pastels. In de herfst van 1908 trok Elwes naar Zürich, waar zij studeerde aan de Kunstgewerbeschule. Zij volgde er een opleiding boekbinden onder leiding van Julius de Praetere (1879–1947) en legde zich ook kortstondig toe op lithografie. Na 1910 verschoof haar focus naar meubelontwerp en borduurwerk.

Elwes liet een veelzijdig oeuvre na waarin negen technieken of materialen te onderscheiden zijn: miniaturen, pastel- en houtskooltekeningen, aquarel, leder, grafiek, meubilair, borduurwerk en glas-in-lood. Haar miniaturen op ivoor werden gunstig onthaald in de contemporaine pers omwille van hun verfijnde techniek. Haar borduurwerken — waaronder jurken, handtassen, kussenslopen en gordijnen — waren herkenbaar aan gestileerde bloemen, bladeren, vogels en vlinders, vaak uitgevoerd in felle kleuren en geometrische patronen. Deze ontwerpen vertonen invloeden van de Glasgow-stijl en de Wiener Werkstätte en bevinden zich stilistisch op de overgang van de florale art nouveau naar een meer rechtlijnige vormtaal.

In 1911 trad Elwes in dienst van het interieurbedrijf van haar adoptiemoeder Léopoldine Coppieters. Na Coppieters’ overlijden in 1912 nam Céline Dangotte de zaak over onder de naam L’Art Décoratif Céline Dangotte (AD/CD). Elwes werkte nauw met haar samen en nam deel aan tentoonstellingen. In 1914 ontwierp zij de volledige inrichting van een stand voor de sectie decoratieve kunsten op het driejaarlijkse salon in Brussel, met steun van architect Albert Van huffel (1877–1935). Op 11 juni 1911 huwde zij George Sarton. Het echtpaar vestigde zich in Wondelgem, waar op 3 mei 1913 hun dochter May Sarton (1912–1995) werd geboren. Vanwege de Eerste Wereldoorlog emigreerde het gezin in 1915 naar de Verenigde Staten. Daar richtte Elwes twee bedrijven op, Belgart en The Studio of Belgian Embroidery, waar zij borduurwerken en meubels verkocht. Zij gaf ook les, onder meer aan de Winsor School in Boston.

Hoewel zij regelmatig terugkeerde naar België en Engeland, woonde Elwes uiteindelijk tot aan haar dood in 1950 in Cambridge (Verenigde Staten).