Louis-Joseph Montoyer

Over het oeuvre van Louis-Joseph Montoyer (Mariemont, 1749-Wenen, 1811), steenhouwer uit Mariemont, leerling van L.-B. Dewez (1731-1812) en latere hofarchitect is nog steeds weinig gekend. Tijdens het Oostenrijkse Bewind was hij voornamelijk actief bij de aanleg van de Brusselse Warandewijk en het Koningsplein waar hij onder meer betrokken was bij de bouw van de Sint-Jakob op Koudenberg (1785-86). Wat precies zijn persoonlijke bijdrage was bij deze grootschalige projecten blijft onduidelijk. Wellicht stond hij in de meeste gevallen eerder in voor het toezicht op de bouwwerken dan voor het eigenlijke ontwerp. Het enige ontwerp dat hem vrijwel unaniem wordt toegeschreven is dat van de Waux-Hall (1782) in het Warandepark te Brussel, nu Parkschouwburg en Cercle Gaulois. Zijn activiteiten werden alleszins door het hof hoog gewaardeerd want in 1784 volgde zijn officiële benoeming tot “Directeur des bâtiments et architecte de Leurs Altesses Royales”. Toen de Algemene Regeringsraad in 1786 werd gelast met de hervorming van de priesteropleiding werd de gevierde hofarchitect dan ook betrokken bij de omvorming van het Pauscollege in Leuven tot Seminarie-Generaal waarvan hij de vierde vleugel (1786) in de hem eigen strenge, laat Lodewijk XVI- stijl realiseerde. Na de val van het Oostenrijkse Bewind in 1794 week hij uit naar Wenen waar hij zijn carrière als hofarchitect verder zette.