Raymond Moenaert

Raymond Moenaert studeerde architectuur aan de Brusselse academie en liep stage bij architect Georges Hobé. Vanaf 1909 ging hij aan de slag als zelfstandig architect. Hij werd een erg geëngageerd lid van de Société Centrale d'Architecture de Belgique (SCAB) en was ook medewerker bij verscheidene prominente tijdschriften zoals Tekhné en La Cité. Moenaert was als architect voornamelijk belangrijk door zijn rol tijdens de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de oorlog had hij al samengewerkt met Raphaël Verwilghen rond enkele stedenbouwkundige projecten, en nadien ontwierp hij diverse tuinwijken, zoals in Schaarbeek (1921) en Watermaal-Bosvoorde (Le Logis-Floréal, 1922-1940). Hiernaast realiseerde Moenaert verschillende privéwoningen en maakte hij ontwerpen voor de wereldtentoonstellingen van 1930 (Antwerpen) en 1958 (Brussel). Zijn architecturale vormgeving getuigt van een verzoening van rationaliteit en functionaliteit, met een aandacht voor de lokale bouwtraditie.