Georges Hendrickx

Georges Hendrickx studeerde architectuur aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel waar hij net voor het uitbreken van de oorlog in 1913 zijn diploma behaalde. Zijn eerste ervaringen als architect deed hij op tijdens de wederopbouw, waarbij hij steeds een groot respect voor de traditie aan de dag legde en zich profileerde als een verdediger van het regionalisme. In 1917 maakte hij het eerste ontwerp voor een monument voor oorlogsslachtoffers in Wulpen. Na de oorlog werd hij als architect verantwoordelijk gesteld voor de heropbouw van deze gemeente. In 1919 werd hij eveneens als verantwoordelijk architect aangeduid voor de heropbouw van Sint-Joris aan de IJzer bij Nieuwpoort.Sommige aangenomen gemeenten stelden namelijk een architect aan die vervolgens de titel van gemeentearchitect kon voeren. Bijgevolg ondertekende Hendrickx zijn ontwerpen voor Sint-Joris steeds met de titel “architecte communal”. In die hoedanigheid maakte hij het ontwerp voor de kerk van Sint-Joris, die in 1922-24 werd gerealiseerd. Hij tekende eveneens de pastorie, het gemeentehuis, de school en de woningen die eigendom waren van het Bureel van Weldadigheid. Daarmee verwierf de dorpskern van Sint-Joris een grote stijleenheid door de wederopbouw. Tot slot realiseerde Hendrickx in 1923 een tuinwijk in Oostduinkerke. Buiten de Westhoek onderscheidde hij zich vooral door sociale huisvestingsprojecten (onder andere in Oostende en Middelkerke) en door een aantal herdenkingsmonumenten en woningen. Hendrickx behaalde de Architectuurprijs Van de Ven met het ontwerp van twee huizen onder één kap in 1931.