Organisatie, Inter-Environnement Bruxelles (IEB)

Inter-Environnement Bruxelles (IEB) ontstond in 1974 en brengt diverse buurtcomités en actiegroepen uit het Brusselse samen. Op die manier zet IEB zich in voor het Brusselse leefmilieu, erfgoed, mobiliteit en natuur. Inter-Environnement Bruxelles (IEB) vond zijn oorsprong in de Brusselse stadsprotesten van de jaren 1960, met als bekendste voorbeeld de strijd van de bewoners van de Marollen tegen de geplande uitbreiding van het Justitiepaleis in 1969. Deze sociale mobilisatie leidde tot de oprichting van verschillende bewonerscomités en actiegroepen (CGAM, ARAU, AAM), die zich al snel verenigden onder de Bond Beter Leefmilieu/ Inter-Environnement. Al snel werd de organisatie echter regionaal opgesplitst in de Bond Beter Leefmilieu (Vlaanderen), BRAL (Nederlandstalig Brussel), Inter-Environnement Bruxelles (Franstalig Brussel) en Inter-Environnement Wallonie (Wallonië). IEB richtte zich vanaf het begin op het organiseren van het protest tegen grootschalige afbraakprojecten, de sterke groei van kantoorontwikkelingen en het toenemende autoverkeer in de stad.

Eén van de eerste grote verwezenlijkingen van IEB en ARAU was de invoering van het gewestplan ('plan de secteur') in 1976. Door dit plan werden stedenbouwkundige projecten transparanter en werd de procedure van het openbaar onderzoek verankerd. Dankzij affiches bij bouwprojecten werden buurtbewoners geïnformeerd over geplande ontwikkelingen en werd hen de mogelijkheid gegeven om bezwaar in te dienen. Hierdoor kregen burgers voor het eerst een structurele stem in de ruimtelijke ontwikkeling van Brussel. Tijdens de jaren 1980 speelde IEB een voortrekkersrol in de bescherming van het Brusselse bouwkundig erfgoed. Via studies, alternatieve projectvoorstellen en publicaties hielp de organisatie mee om tal van historische gebouwen van de sloop te redden en een nieuwe bestemming te geven. IEB richtte de cel Inventimmo op, die een inventaris opstelde van leegstaande industriële gebouwen om hergebruik in de stad te stimuleren.

Een tweede grote verwezenlijking van IEB, opnieuw in samenwerking met ARAU, was de oprichting van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest in 1989. In de algemene beleidsverklaring bij de oprichtingen werd aan bijna alle eisen voldaan die IEB en ARAU in een memorandum hadden opgesteld. Omdat het bestuur van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest nog niet direct operationeel was om dit beleid uit te voeren, riep het bovendien de hulp in van IEB, dat zijn budget zag verdubbelen. Toen IEB in 1990 echter een eerste voorstel indiende voor een uitvoerend beleid, kwamen de verantwoordelijke ministers hun beloften niet na. Ze waren meer geïnteresseerd in de expertise van IEB op het vlak van milieu dan op die van stedenbouw. Daardoor verschoof de rol van IEB heel snel naar het aanbieden van milieuadviezen, en niet langer het uitwerken van stedenbouwkundige alternatieven. Tussen 1978 en 1998 gaf Inter-Environnement Bruxelles een tijdschrift uit, genaamd 'La ville et l'habitant'. Vanaf 1999 kreeg het tijdschrift de naam 'Bruxelles en mouvements'. IEB heeft ook een documentatiecentrum, dat al sinds de oprichting in 1974 gegevens verzamelt met betrekking tot het leefmilieu in de stad Brussel. Het documentatiecentrum heeft meer dan 27.000 referenties met bronnen: persartikels, naslagwerken, tijdschriften, studies, en natuurlijk de publicaties van IEB zelf.