Lutgart De Meyer

Tussen 1942 en 1951 studeerde Lutgart De Meyer aan de Koninklijke Academie en Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen (met een uitstap naar de Academie van Brussel tussen 1944 en 1945), waar zij les kreeg van Olivier Strebelle. Daar beoefende zij tekenen, schilderen, ontwerpen en beeldhouwen. Keramiek was in die tijd geen officieel onderwezen discipline. In 1950 trouwde zij met de grafisch ontwerper en fotograaf Paul Ausloos.

Lutgart De Meyer nam in 1957 deel aan het Derde Nationaal Salon voor Modern Sociaal Meubel van het Museum voor Sierkunst onder het conservatorschap van Adelbert Van de Walle. Ze creëerde tafelbladen in keramische tegels en schakelde een smid in om het metalen onderstel te maken.

In het kader van de Wereldtentoonstelling van Brussel in 1958 richt zij met zesentwintig andere kunstenaars (24 mannen en twee vrouwen) de groep G58 op. Op hun verzoek stelde de Antwerpse burgemeester Lode Craeybeckx hen eerst lokalen ter beschikking in het kasteeltje Middelheim en vervolgens op de zolder van het Hessenhuisgebouw. De groep organiseerde er tussen 1958 en 1962, toen de groep werd ontbonden, een reeks tentoonstellingen, voorstellingen, theater- en dansvoorstellingen, poëzievoordrachten en debatten. Lutgart De Meyer werkte mee aan vier groepstentoonstellingen van de groep in 1958, 1959, 1960 en 1961. In deze context kwam zij in aanraking met verschillende avant-gardisten, waaronder Yves Klein en Jean Tinguely, wier werk zij bijzonder waardeerde.

In de jaren zestig, na de ontbinding van de G58 en haar scheiding van Paul Ausloos, richtte Lutgart De Meyer zich op de toegepaste kunsten. Zij legde zich toe op het maken van verhandelbare keramische voorwerpen zoals asbakken, koffietafels, juwelen, vazen en spiegels.

In de jaren zeventig keerde zij echter terug naar een artistieke praktijk. Zij experimenteerde met combinaties van keramiek en polyester. In 1988 nam zij deel aan de tentoonstelling Tuintaferelen in Kalmthout-Kapellen. Eind jaren negentig, op 75-jarige leeftijd, gaf zij het werken met keramiek op, een medium dat volgens haar te formeel voor haar was geworden. Daarna begon zij te werken aan collage, assemblage en beeldhouwkunst met gebruikmaking van natuurlijke materialen (gedroogd fruit, takken, houtstapels) of geborgen materialen die zij tijdens haar stadswandelingen en marktbezoeken had verzameld. In het bijzonder maakt zij een reeks collages van stukken gebruikte jeans. In 2017 werd haar werk gepresenteerd in de groepstentoonstelling Lost in Garbage in de Verbeke Foundation.

In 2008 nam ze deel aan de retrospectieve tentoonstelling van de groep G58 in het Albert Van Dyck Museum in Schilde, terwijl in 2010 een retrospectieve tentoonstelling in Antwerpen plaatsvindt.

Lutgart De Meyer nam in 1956 en 1972 ook deel aan een tentoonstelling in het Museum voor Sierkunst.
In 1968 nam ze deel aan de tentoonstelling Hedendaagse Religieuze Kunst in Vlaanderen te Hasselt.