Abel Claerhout

Abel Claerhout begint zijn schoolloopbaan te Deinze en vervolgt ze in het Sint-Georgesinstituut te Gent. In 1919 schrijft hij zich in voor “lichtteekenaar” aan de Academie voor Schone Kunsten te Gent. Abel volgt er onder andere de door George Minne gedoceerde discipline “teekenen naar levend model” samen met medestudenten Hubert Malfait, Raf De Buck, Gustaaf Hertoge, Jozef Mees, Jan Mulder en Victor Stuyvaert.

De ambitie om in de voetsporen van zijn vader te treden brengt hem naar de Nijverheidsschool te Gent. Hij krijgt er het fotografisch belangrijke vak scheikunde onder de knie. Bij de fotografen Van Damme en Loontjes te Gent ontwikkelt hij zijn fotografisch artistieke aanleg. In 1924 vestigt hij zich als zelfstandig fotograaf in het centrum van Oudenaarde. Dankzij de vrienden kunstschilders Albert Saverys en Jules Boulez neemt hij in de Krekelput ‘Photo Elite’ over. Op de grondvesten van de oude watermolen ‘Tweemeulen’ laat hij een fotografische daglichtstudio bouwen, om zich ten volle te specialiseren in de portret- en groepsfotografie. In 1930 bouwt Abel, samen met zijn vader, op de Guido Gezellelaan 145 te Deinze de eerste elektrische kunstlichtstudio. Hij neemt er de portret- en industriële fotografie van vader Gustaef over. Met de schilder Valerius De Saedeleer doorkruist hij de Vlaamse Ardennen en fotografeert er het landschap tot inspiratie voor deze kunstenaar.

Hij werkt als lesgever aan het Hoger Instituut voor Weefkunde en aan de Stedelijke Tekenacademie te Deinze. In 1951 wordt hij benoemd tot directeur en neemt er tot 1984 de rol van voorzitter van de bestuurscommissie waar.

Na WO verhuist Abel van Deinze naar Gent om er in de Prinses Clementinalaan 67, dichtbij het Sint-Pieters Station, een nieuwe zaak te openen.
In 1951 stapt zoon Eric in de zaak en Abel keert terug naar Deinze. Er volgt een drukke samenwerking met als hoogtepunt de opdracht van Vaticaanstad ter gelegenheid van de Expo ’58 Te Brussel.

Van 1961 tot 1966 is Abel lesgever aan het Vormingsinstituut te Roeselare.
Vaak treedt hij op als jurylid bij fotowedstrijden en commissies.

Tot op het einde van zijn loopbaan, die 53 jaar duurt, legt Abel zich verder toe op portretfotografie en dokaverwerking.