Nieuwe vestiging voor het Provinciale Instituut voor Hygiëne, Antwerpen, 1923-1924

Wedstrijd voor Belgische architecten
Het programma voorzag drie grote onderdelen: als eerste een laboratorium voor bacteriologie met stallen voor dieren en een verbrandingsoven, als tweede een ziekenhuis met polikliniek, operatiekwartier, radiografie en twee dispensaria voor de behandeling van tuberculose en syfilis, en als derde een laboratorium voor onderzoek van sociale, beroeps- en koloniale ziekten met een museum voor hygiëne, een conferentiezaal, vergader- en leslokalen en een directeurswoning. 2 rondes in 1923 en 1924 (afgesloten op 1 februari 1924)

Voor de tweede ronde selecteerde de jury 6 projecten: twee inzendingen van het duo Maurice Spittael en Paul Le Bon (uit Sint-Gillis en Vorst), twee inzendingen van de Antwerpse architecten Jan Vanhoenacker, John Van Beurden en Jos Smolderen, en twee inzendingen van het duo Adolphe Van Coppernolle en Emile Van Leemputten.
Over de winnaars schrijft L’Emulation: “Le musée, les laboratoires, la salle des conférences, les dispensaires, les cliniques et les locaux secondaires étant tous indistinctement presque parfaits, au point de vue de l’éclairage, de l’orientation et de l’hygiène, et ajoutons, même au point de vue de l’architecture des coupes et des façades, - dont il ya lieu d’admirer la simplicité, non exclue de variété, - constitueront, après leur exécution, un des meilleurs modèles des édifices hospitaliers en Belgique.”

Het ontwerp werd aangepast in de loop van het bouwproces door de fusie van het Instituut voor Hygiëne met het Instituut voor Tropische Geneeskunde Prins Leopold.
Uitgevoerd 1925-1933.