Jules Van Ysendyck

Jules Jacques Van Ysendyck was één van de belangrijkste vertegenwoordigers van het historicisme in de tweede helft van de 19de eeuw. Na zijn opleiding in Bergen, won hij aan de academie van Brussel in 1858 een eerste prijs, waardoor hij de kans kreeg zijn opleiding te volmaken in Parijs bij Hippolyte Lebas. Van Ysendyck werd beïnvloed door Viollet-le-Duc en zijn ideeën voor het teruggaan naar de primaire stijl van het gebouw, de eenheid van stijl en het vervolmaken van de ontbrekende delen. Onder die filosofie restaureerde hij tal van kerken, waaronder Grimbergen, Ieper en Anderlecht. Ook nam hij deel aan het debat over de stijlidentiteit van het jonge land België. Samen met Beyaert en Janlet beschouwde hij de architectuur van de renaissance als een ideaal. Tussen 1880 en 1889 publiceerde hij een werk over de decoratieve kunsten van de Nederlanden tussen de 10de en de 18de eeuw, een werk dat meer dan 700 gravures en foto's bevatte. Zelf bouwde hij ook in een Vlaamse neorenaissandestijl, waaronder de gemeentehuizen van Anderlecht en Schaarbeek.