Organisatie, Bestuur van de Stedebouw en de Ruimtelijke Ordening (BSRO) / Administration de l'Urbanisme et de l'Amenagement du Territoire (AUAT)

Het Algemeen Bestuur van de Stedebouw nam na WO II de bevoegdheid stedenbouw over van het Commissariaat-Generaal van 's Lands Wederopbouw, en werd opgericht op 14 mei 1945. Naast de centrale administratie werden 17 buitendiensten ingericht.
Het Bestuur werd bijgestaan door de Hoge Raad voor de Stedebouw, opgericht op 17 augustus 1945.

Meer specifiek werd het Bestuur van de Stedenbouw in 1945 opgericht binnen het Ministerie van Openbare Werken.
1945-1946: Algemeen Bestuur van de Stedebouw
1946-1958: Bestuur voor Stedebouw
1958-1980: Bestuur van de Stedebouw en de Ruimtelijke Ordening (K.B. 04/10/1958)
Daarna geregionaliseerd.

In 1947 gaf het Bestuur van de Stedebouw de opdracht om streekplannen uit te werken voor Brussel en Luik aan respectievelijk Groupe Alpha en Groupe l'Equerre.
In de jaren 1950 bereidde het Bestuur van de Stedebouw de indeling van het land voor in planologische streekgebieden. Diverse studiegroepen kregen opdracht om surveys en ontwerpen van streekplannen voor te bereiden.

In 1958 wijzigde de naam van het Bestuur van de Stedebouw in Bestuur van de Stedebouw en Ruimtelijke Ordening. Die naamsverandering weerspiegelde de nieuwe filosofie die onder meer zijn neerslag vond in de wet van 1962.

Na de wet van 1962 bestonden de taken en activiteiten van het Bestuur van de Stedebouw in de toepassing van de wet, die de organisatie van stedebouw en ruimtelijke ordening voor het volledige grondgebied bevatte.
Het bestuur was van dichtbij betrokken bij de nieuwe planmatige aanpak in de vorm van het nationaal plan voor infrastructuurwerken, de plannen voor regionale ruimtelijke ordening, de sectorplannen, de algemene plannen van aanleg, de bijzondere plannen van aanleg en tot slot de verkavelings- en bouwplannen. Het bestuur kreeg nadien ook bjikomende opdrachten m.b.t. de ruimtelijke ordening: de sanering van steenkoolbekkens (1967), de stadshernieuwing, de inrichting van recreatieruimten.

Naast de controle op de stedenbouwkundige inrichting van het land kreeg het bestuur ook als opdracht om de ondergeschikte besturen te subsidiëren bij de uitvoering van openbare werken. Voorwaarde om van die subsidiëring te genieten, was dat de gemeenten een Bijzonder Plan van Aanleg (BPA) opstelden.

De Wet van 29 maart 1962 heeft gevolgen gehad voor de administratieve structuur, dat er vanaf 1967 als volgt uitzag:
I Stedebouw (Urbanisme)
II Ruimtelijke Ordening (l'Aménagement du Territoire): algemeen beleid en nationaal survey
III Gewestplan, gemeentelijke plannen en bouwvergunningen in de agglomeratie van Brussel
IV Gesubsidieerde werken, herstel van oorlogsschade aan het openbaar domein
V Groenplan (dienst opgericht bij KB van 28/10/1960)
VI Wegenuitrusting in sociale woonwijken, industrieterreinen
VII Administratieve diensten
VIII Dienst voor gezondmaking van steenkolenvestigingen (1967)
Voor een volledig overzicht van organogrammen van het Bestuur tussen 1945 en 1980, verwijzen naar de publicatie van Karel Velle over het Ministerie van Openbare Werken (1993).

De bijzondere wet van 8 augustus 1980 (staatshervorming) droeg de bevoegdheden op het gebied van stedenbouw en ruimtelijke ordening over aan de gewesten.
- De bevoegdheden werden overgeheveld naar het Vlaamse Gewest. Bij de start van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap in 1984 werden de bevoegdheden inzake ruimtelijke ordening toegekend aan het bestuur voor Ruimtelijke Ordening, een van de besturen van de administratie Ruimtelijke Ordening en Leefmilieu (AROL).
- De Code wallon de l’aménagement du territoire et de l’urbanisme (1984) verving de wet van 29 maart 1962.