Jean-Baptiste Dewin

Jean-Baptiste Dewin werd opgeleid als metselaar en stukadoor, maar volgde nadien les aan de Brusselse academie tot architect in 1896. Daarna werkte hij als tekenaar in verschillende architectenbureaus, zoals dat van Hobé. Dewin zou zich gedurende zijn hele carrière toeleggen op medische en ziekenhuisarchitectuur. Dit startte met de opdracht voor de privékliniek van Depage in Elsene (1903), waarbij hij al oog had voor elementen van medische hygiëne en technologie. Deze kennis bouwde hij verder op in diverse private en publieke opdrachten tot aan de Tweede Wereldoorlog, bijvoorbeeld de heelkundige instituten van dokter Frère in Anderlecht (1912) en van dokter Coppez in Etterbeek (1912). Met zijn prefunctionalistische architectuur creëerde hij aandacht voor goede psychologische condities in de ruimtes via een zorgzame materiaalkeuze, uitvoering en gerafineerde afwerking. Een van de hoogtepunten uit zijn oeuvre is het universitaire ziekenhuis Sint-Pieter in Brussel (1922-35, gedeeltelijk gesloopt). Daarnaast realiseerde hij ook burgerwoningen in dezelfde stijl, die evolueerden van een sobere en elegante art nouveau tot een originele art deco met een complexe ruimtewerking, zoals in zijn gemeentehuis van Vorst (1926-36). In Brussel zijn er daarenboven verschillende sociale woningbouwcomplexen van zijn hand. Dewin heeft ook enkele belangrijke stagiairs in zijn bureau gehad, zoals De Koninck en Eggericx.