Lucien De Vestel

Lucien De Vestel is een belangrijk architect van openbare gebouwen in Brussel. In het begin van zijn carrière was hij geassocieerd met Henry Lacoste (1930-31), met wie hij bijvoorbeeld het Belgische paviljoen op de koloniale tentoonstelling in Parijs in 1931 ontwierp. De Vestel ontwierp de uitbreiding van het natuurhistorisch museum te Brussel (1933) en het stedenbouwkundig plan voor de heraanleg van de Leopoldswijk. Zijn oeuvre uit het interbellum getuigt van een gematigd modernisme, wat ook tot uiting komt in zijn Huis Crabbé in Ukkel (1932). Hij nam deel aan talrijke wedstrijden en was ook betrokken bij de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog. Na de Tweede Wereldoorlog ging zijn interesse over naar constructietechnieken voor geprefabriceerde minimumwoningen, zoals de modelwoning voor de Belgische afdeling van Exposition internationale de l'Urbanisme et de l'Habitation in Parijs in 1947, die hij realiseerde met De Koninck en Bourgeois. Hij nam ook deel aan de Internationale Tentoonstelling van Woningen in het Jubelpark in Brussel in 1946. Een ander belangrijk ontwerp is het Berlaymontgebouw in Brussel (1959-67).