Vic Gentils

Vic Gentils volgde een opleiding aan de Academie en het Hoger Instituut te Antwerpen (1934-1946). In het begin van zijn carrière schilderde hij vooral expressionistische landschappen maar hij evolueerde naar een meer neosurrealistische stijl. Vanaf 1958 legde hij zich toe op reliëfs van koperplaat op doek. In de volgende jaren begon hij met experimenteel beeldhouwen en assemblagekunst met houten en metalen recuperatiematerialen (o.a. piano-onderdelen, gebrand hout en meubelstukken). Zijn stijl evolueerde van streng en ritmisch naar steeds speels en barok. Vanaf 1969 poogde hij een verbinding te maken tussen schilder- en beeldhouwkunst in zijn werk.

In 1958 was Gentils medeoprichter van de kunstenaarsgroep G 58 in het Hessenhuis te Antwerpen. Hij was lid van de Gentse Forumgroep. In 1964 vertegenwoordigde Gentils België op de Biënnale van Venetië. Hij nam tevens deel aan de Biënnale van Kassel. In 1967 volgde deelname aan de Biënnale van São Paulo. In 1969 ontving hij de eerste Robert Giron-prijs. In 1977 werd hij onderscheiden als ridder in de Leopoldsorde. In 1993 werd hij in de Belgische adel opgenomen met de titel van ridder.

Zijn werk is onder andere te zien in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. In 1970 verworf hij het classicistische paviljoen De Notelaer. Hij woonde en werkte er tot 1979. In 1983 verkocht hij het monument aan de Vlaamse overheid.

1958: prijs Pro Arte Christiana
1965: prijs biënnale V San Marino
1970: prijs Robert Giron;
1975: deelname tentoonstelling Kunst en Religie te Hasselt.