Fanny McIan

Fanny McIan was een Engelse kunstenaar, vooral bekend om haar schilderijen van Schotse historische scènes. Ze was de eerste directeur van de Female School of Design in Londen en speelde een belangrijke rol in de kunstopleiding voor vrouwen in de negentiende eeuw.

Ze was de dochter van William Whitaker en Sarah Hawkins. Haar vader was meubelmaker en haar moeder stoffeerder. Ze trouwde rond 1831 met acteur en schilder R. R. McIan. Ze exposeerde voor het eerst in 1836 bij de Royal Academy en maakte naam met historische werken en populaire prenten zoals Exiles from Erin (1838). Ze gaf ook privéles, onder anderen aan John Leech, later bekend als tekenaar voor Punch. In 1842 werd McIan aangesteld als eerste opzichter van de Female School of Design. Hoewel de school bedoeld was om vrouwen praktische vaardigheden voor industriële beroepen bij te brengen, breidde McIan het programma uit met vakken als olieverf en houtgravure. Ze kreeg kritiek omdat ze vrouwen liet werken met naaktmodellen. Ondanks steun van onder anderen Charles Dickens, werd ze in 1857 ontslagen. Na de dood van haar eerste man in 1856 hertrouwde ze met zakenman Richard James Unwin, maar werd in 1864 opnieuw weduwe. Door zijn nalatenschap beschikte ze over een aanzienlijk vermogen en bezittingen in Argyll. Na dit tweede huwelijk stopte ze met tentoonstellen.