Lina Bo Bardi

Lina Bo Bardi was een Italiaans-Braziliaans architect, ontwerper en auteur. Ze was de oudste dochter van Enrico en Giovanna Bo. In 1939 studeerde Bo Bardi af aan de Rome College of Architecture met het afstudeerproject The Maternity and Infancy Care Centre. Kort daarna verhuisde ze naar Milaan, waar ze samenwerkte met Carlo Pagani in het bureau Studio Bo e Pagani. Tussen 1939 en 1943 werkte ze daarnaast met Giò Ponti aan het tijdschrift Lo Stile – nella casa e nell’arredamento.

In 1942 opende Bo Bardi haar eigen bureau op Via Gesù, maar dit werd in 1943 verwoest door een bombardement. Tijdens de oorlog werkte ze ook als illustrator voor tijdschriften zoals Stile, Grazia, Belleza, Tempo, Vetrina en Illustrazione Italiana. Van 1944 tot 1945 was ze adjunct-directeur van het tijdschrift Domus. In 1945 richtte ze samen met Carlo Pagani en Bruno Zevi het tijdschrift A – Attualità, Architettura, Abitazione, Arte op in Milaan, en werkte ze mee aan de krant Milano Sera.

In 1946 trouwde ze met Pietro Maria Bardi en verhuisde naar Brazilië, waar ze zich definitief vestigde. Daar ontwierp ze onder meer het Museu de Arte de São Paulo (MASP), de Casa de Vidro (Glass House) en het SESC Pompeia. Samen met haar man richtte ze ook het tijdschrift Habitat op. In 1948 werd bovendien het Studio d’Arte Palma opgericht in São Paulo, waarin zij samenwerkte met Pietro Maria Bardi, Giancarlo Palanti en Valeria Piacentini Cirell.

Naast architectuur hield Bo Bardi zich bezig met interieurontwerp, sieraden, decorontwerp en tentoonstellingsvormgeving. Ze werd in 1951 genaturaliseerd tot Braziliaans staatsburger en bleef actief tot op hoge leeftijd.

In 2020 organiseerde het Design museum Gent een tentoonstelling gewijd aan het werk van Lina Bo Bardi, getiteld 'Lina Bo Bardi Giancarlo Palanti Studio d’Arte Palma 1948-1951'.