Alice Halicka

Alice Halicka was een Poolse schilder die het grootste deel van haar leven in Frankrijk doorbracht. Ze studeerde schilderkunst in Krakau en München, en vestigde zich in 1912 in Parijs, waar ze les volgde aan de Académie Ranson onder Paul Sérusier en Maurice Denis. In 1913 trouwde ze met de Cubistische schilder Louis Marcoussis. Halicka was actief binnen de Parijse avant-garde en nam deel aan tentoonstellingen zoals de Salon d’Automne, Salon des Tuileries en Salon des Surindépendants.

Vanaf de jaren 1920 wijdde ze zich aan “extra-picturale” kunstvormen, zoals collages, textielontwerpen en kostuums. In 1924 presenteerde ze in galerie Fermé la nuit haar werk Romances captionnées, een combinatie van schilderkunst, naaiwerk, papiercollages en assemblages van stoffen, knopen, draad en veren. Ze ontwierp ook textiel en behang voor bedrijven als Dumas, Bianchini en Rodier, en kostuums en maskers voor internationale bals. Halicka wordt vaak geassocieerd met de Parijse School (École de Paris), een groep van Oost-Europese kunstenaars die in Parijs werkten en een belangrijke rol speelden in de ontwikkeling van de moderne kunst in de vroege 20e eeuw.

In 1927 publiceerde de Belgische kunstcritica Jasinska een artikel over Halicka in de revue 7 Arts, waarin ze haar werk en artistieke bijdrage belichtte. Halicka’s werk wordt gekarakteriseerd door een combinatie van schilderkunst, textielkunst en kostuumontwerpen, waarbij ze experimenteerde met materialen en technieken om haar artistieke visie tot uitdrukking te brengen.