Louise De Hem

Louise De Hem werd geboren in Ieper als Ludovica Dehem, dochter van Henri Dehem en Eulalie Bartier. Haar zuster Hélène trouwde met de kunstschilder Théodore Ceriez (1831-1904) die tevens docent was aan de Academie van Ieper. Vermits vrouwen nog niet toegelaten werden tot de Academies, gaf hij haar les. In 1886 zette ze haar studie verder in Brussel. De Franse realistische kunstschilder Jules Breton (1827-1906) zag haar werk en moedigde haar aan om haar opleiding in Parijs voort te zetten. In 1887 vertrok De Hem naar Parijs, waar ze onder andere les bij de Belgische kunstenaar Alfred Stevens volgde. Hier ontwikkelde ze een voorkeur voor pastelkrijt. In 1889 schreef ze zich in aan de Académie Julian en volgde ze anatomische les aan de faculteit geneeskunde.

In het begin van 1891 keerde ze terug naar Ieper waar ze een studio deelde met Ceriez. Ze kreeg al snel opdrachten voor portretten en maakte ook stillevens. In Parijs stelde ze regelmatig tentoon in de Salon de la Société des Artistes français. In 1900 was ze de enige Belgische kunstschilder die tentoonstelde in de Women's Exhibition in Londen en in 1902 werd ze lid van de Women's International Club. Ze won verschillende prijzen op buitenlandse tentoonstellingen.

Na de dood van Ceriez op 2 september 1904 verhuisde ze met haar moeder en zuster naar de Darwinstraat in Vorst, waar ze in een door Ernest Blerot ontworpen huis woonde. Het huis in art-nouveaustijl had een atelier en een expositiehal. Op 2 mei 1908 trouwde ze met de zeven jaar oudere ingenieur Frédéric Lebbe. Daarna trok ze zich stilaan uit de kunstwereld terug. In 1914 nam ze nog deel aan de tentoonstelling 'De Hedendaagsche Vrouw' in Antwerpen. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog schilderde ze niet meer. Haar laatst gekende werk uit 1915, Oudje aan de IJzer lijkt een subtiele verwijzing naar de oorlog. In 1911 werd zij benoemd tot ridder in de Kroonorde. De Hem werkte graag met pastel en was een stichtend lid van de Société nationale des Aquarellistes et Pastellistes de Belgique.

Toen haar zus Hélène in 1924 stierf, liet ze vijfenveertig werken van Louise De Hem na aan de stad Ieper. In 1995 kreeg Louise De Hem een tentoonstelling in het MSK Oostende.
In 2023 zette het Yper Museum Louise De Hem in de schijnwerpers met de tentoonstelling 'Louise/Edith. Op handen gedragen'.